ดร.พจน์  ใจชาญสุขกิจ นายกสมาคมประชาสัมพันธ์ไทย เปิดเผยว่า หลังจากที่การเลือกตั้งครั้งล่าสุดของไทย  จนได้คณะรัฐบาล และมีการแถลงนโยบายที่ผ่านมา ซึ่งชาวไทยทั้งประเทศให้ความสนใจติดตาม หากจะกล่าวว่า รัฐบาลใหม่ถือเป็น “ความหวัง” ของทุกภาคส่วน ก็คงไม่ผิดนัก เพราะแม้ว่ากระแสของความขัดแย้งทางด้านขั้วการเมืองยังคุกรุ่นอยู่ แต่สำหรับความต้องการให้เกิดรัฐบาลชุดใหม่ขึ้นอย่างรวดเร็ว นั้น คือสิ่งที่ประชาชนและผู้ประกอบการ ต่างรอคอย  ที่จะให้เร่งเดินหน้าแก้ไขนานาปัญหาอย่างเร่งด่วน เป็นที่น่าเสียดายว่าในการแถลงครั้งนี้ นโยบายส่วนใหญ่ยังเป็นภาพกว้าง ขาดรายลเอียดที่สำคัญไปมากทีเดียว แต่อย่างไรก็ตาม ก็ยังพอเห็นทิศทางได้ว่า รัฐบาลจะมุ่งเน้นทางด้านใดบ้าง

การบริหารและแก้ไขปัญหาที่สำคัญของประเทศ เศรษฐกิจภาคครัวเรือน ถึงในระดับมหภาค

ต้องยอมรับว่า ที่ผ่านมาประชาชนส่วนใหญ่ ต่างเผชิญกับปัญหาสารพัด  ทั้งปัญหาค่าครองชีพ สินค้าที่จำเป็น ข้าวของมีการปรับราคาสูงขึ้น  ค่าน้ำ ค่าไฟ  รวมถึงการเพิ่มขึ้นของหนี้ครัวเรือน   ซึ่งปัญหาปากท้องของประชาชนส่วนใหญ่นี้ล้วนส่งผลกระทบต่อปริมาณและกำลังซื้อ  ที่จะส่งผลต่อภาคการผลิตและภาคอุตสาหกรรมในที่สุด จะเห็นได้ว่า แม้ภาวะเศรษฐกิจไทยจะยังไม่ถึงขั้นย่ำแย่นัก  เนื่องจากยังมีภาคท่องเที่ยวเข้ามาช่วยพยุง แต่ตัวเลขการผลิต และการส่งออก ซึ่งมีตัวเลขติดลบมาอย่างต่อเนื่อง ขณะที่ปัญหาความเหลื่อมล้ำ และโครงสร้างทางภาษีเป็นปัญหาใหญ่ที่สุดของประเทศ ที่รอการแก้ไข

ดังนั้น รัฐบาลใหม่จึงมุ่งเน้นไปที่การใช้งบประมาณส่วนใหญ่ ไปกับการกระตุ้นเศรษฐกิจตามนโยบายประชานิยมที่หาเสียงไว้เป็นหลัก แทนที่จะเร่งแก้ไขปัญหาที่มาจากโครงสร้างหลัก  ในส่วนนี้ ถ้าหากรัฐบาลทำได้สำเร็จ ก็จะทำให้เกิดการกระตุ้นการบริโภคได้ในระยะสั้น เท่านั้น ซึ่งจำเป็นต้องเร่งวางรากฐานสำหรับการสร้างความมั่นคงให้กับสังคม ในระยะยาว

นอกจากนี้ ยังมีทั้งข้อคิดเห็นทั้งจากภาคประชาชน และการอภิปรายในที่ประชุมรัฐสภา ในการเร่งแก้ปัญหาที่สำคัญอื่นๆ นอกเหนือจากการแก้ปัญหาโครงสร้างทางเศรษฐกิจ และสังคม อาทิ  การจัดการระบบสาธารณูปโภคอย่างมีประสิทธิภาพ /  การสร้างคุณภาพชีวิต ความอยู่ดีกินดีให้กับประชาชน /  การแก้ไขปัญหาอาชญากรรม และภัยออนไลน์  /  การเพิ่มรายได้ และสร้างโอกาสให้กับประเทศ  /  การพัฒนาด้านเกษตรกรรมในวิถีใหม่  /  ผลักดันให้เกิดเศรษฐกิจดิจิทัล  /  การนำองค์ความรู้และส่งเสริมนวัตกรรมขั้นสูงมาใช้ในการขับเคลื่อน  /  การเปิดโอกาสให้มีการแลกเปลี่ยนเทคโนโลยีเพื่อนำมายกระดับภาคผลิตและภาคธุรกิจ  /  การพัฒนากำลังคน และสนับสนุนภาคแรงงานทักษะสูง /  บูรณาการให้เกิดความร่วมมือในการพัฒนาระหว่างภาครัฐ และเอกชน  / การปรับแนวคิดทางการเมือง จากความขัดแย้งสู่ ความร่วมมือ  / การเร่งสร้าง Soft Power ประเทศไทยให้มีคุณค่า สะท้อนแบรนด์และความโดดเด่นในเวทีโลก

การขับเคลื่อน Soft Power เพื่อส่งเสริมแบรนด์ และธุรกิจของไทย ให้มีความเชื่อมั่น และน่าสนใจในเวทีโลก

แม้ว่าขณะนี้ ภาพนโยบายของรัฐบาลจะยังไม่มีความชัดเจนมากพอ แต่อย่างไรก็ตาม ในด้านของการส่งเสริมการลงทุน และการส่งเสริมการท่องเที่ยว เป็นอีกประเด็นที่รัฐบาลให้น้ำหนักมากพอสมควร เพราะ เป็นจุดที่สำคัญมากในการที่ประเทศสามารถยืนอยู่บนเวทีของโลกได้อย่างสง่างาม  ซึ่งที่ผ่านมาต่างชาติได้รอดูท่าที และกรอบนโยบายด้านส่งเสริมจากรัฐบาลใหม่ ที่จะกระตุ้นให้มีความแตกต่างจากเดิมอย่างไร หรือให้การส่งเสริมในรูปแบบใดบ้าง

อีกสิ่งหนึ่งที่ได้มีการกล่าวถึงคือการให้ความสำคัญ ในการสื่อสารเพื่อสร้างคุณค่าให้กับประเทศ เพื่อสร้างความน่าสนใจ เป็นการประชาสัมพันธ์ สื่อแบรนด์ หรือภาพลักษณ์ของประเทศ    ด้วยความโดดเด่นอันเป็นอัตลักษณ์ เพื่อเป็น Soft Power เป็นอีกภารกิจที่รัฐบาลและผู้เกี่ยวข้องต้องให้ความสนใจในการขับเคลื่อนให้เป็นยุทธศาสตร์อย่างจริงจัง โดยใช้ผู้ที่มีความเชี่ยวชาญในการสื่อสาร เพื่อกำหนดกลยุทธ์การสื่อสาร Content  เนื้อหา กิจกรรม การออกแบบการใช้สื่อ ให้สอดคล้องกับเป้าหมาย และบริบทของพฤติกรรมในการบริโภค และรับสื่อ ที่เปลี่ยนแปลงไป

ในส่วนของการสร้าง Soft Power ของประเทศนั้น กำหนดแนวคิดหลักเกี่ยวกับแบรนด์ของประเทศไทยที่ชัดเจน หรือต้องการให้เกิดขึ้น ทั้งในส่วนที่ต้องสร้าง ปรับปรุงและขยายจากจุดเด่นต่างๆ ทั้งการส่งเสริมสถานที่ท่องเที่ยว ศิลปวัฒนธรรม ประเพณี การขับเคลื่อนด้วยศิลปิน ผู้มีชื่อเสียง มีความโดดเด่น วิถีชีวิต ความปลอดภัย นโยบายที่เอื้อต่อการลงทุน แนวทางการรับมือกับปัญหาโครงสร้างทางสังคม การสร้างความน่าเชื่อถือของผู้นำทั้งในเวทีนานาชาติ และที่สำคัญก็คือการจัดทำแผนรับมือกับวิกฤตต่างๆ ให้มีประสิทธิภาพ ที่เชื่อถือได้ เพื่อที่ทุกหน่วยงาน ภาครัฐ ภาคเอกชน จะได้ดำเนินไปในแนวทางเดียวกัน

เรื่อง Soft Power มีผลต่อภาพลักษณ์ หรือแบรนด์ของประเทศเป็นเรื่องที่ควรให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก จะแยกทำเป็นส่วนๆไม่ได้  ไม่ใช่แค่เรื่องของกระทรวงวัฒนธรรม กระทรวงต่างประเทศ สำนักนายกรัฐมนตรี การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย เท่านั้น แต่ต้องเป็นองค์รวมแบบบูรณาการ ร่วมกับองค์กรมากมาย เช่น กระทรวงอุตสาหกรรม กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงศึกษาธิการ ภาคเอกชนขนาดใหญ่ องค์กรภาคสังคม องค์กรวิชาชีพ เป็นต้น ต่างต้องเข้ามาช่วยกันตามบทบาทหน้าที่และศักยภาพ ไปในแนวทางเดียวกัน มีองค์กรที่รับผิดชอบอย่างจริงจัง มีเป้าหมาย มีแผนงาน กลยุทธ์ แนวทางในการดำเนินงาน การจัดการเนื้อหาในการสื่อสารของประเทศ รูปแบบ วิธีการสื่อสาร ที่เป็นรูปธรรมชัดเจน เพราะภาพลักษณ์เป็นเรื่องของการสื่อเนื้อหา ความเชื่อมั่น ความรู้สึก ความผูกพัน และทัศนคติ ที่ต้องสื่อสารอย่างต่อเนื่องแบบมีกลยุทธ์ต้องใช้เวลาพอสมควร ยอมรับว่าเป็นเรื่องยากมาก แต่เป็นสิ่งที่จำเป็นที่สุดนับจากนี้ โดยเฉพาะการสร้างความเชื่อมั่นให้กับประเทศในภาพรวม ส่งเสริมและฟื้นฟู ภาคเศรษฐกิจ อุตสาหกรรม เกษตรกรรม การท่องเที่ยว  เริ่มจากในประเทศแล้วขยายสู่ต่างประเทศต่อไป

ในขณะเดียวกัน ประเทศมีจุดอ่อนที่ส่งผลต่อการจัดการภาพลักษณ์ แบรนด์ของประเทศหลายประการ  ทั้งเรื่องความไม่เป็นเอกภาพของรัฐบาล ความขัดแย้งทางการเมือง การแสวงหาผลประโยชน์ทางการเมือง ขณะที่เรื่องเศรษฐกิจการเงิน ความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน คุณภาพชีวิต ความมั่นคง ความสามารถในการแข่งขันกับประเทศอื่นๆ ที่ต้องเผชิญในเวทีโลก  การรับมือกับวิกฤตศรัทธาทางด้านการเมือง  การจัดการด้านการสื่อสารทั้งของรัฐบาลเอง และการสื่อสารแบรด์ของประเทศให้มีความน่าเชื่อถือ  คือภารกิจที่เป็นความท้าทายของรัฐบาลใหม่ ในขณะนี้

อย่างไรก็ตาม หากรัฐบาลสามารถดำเนินการแก้ไข  พัฒนา ภายใต้การสร้างความร่วมมือระหว่างภาครัฐกับภาคเอกชน ปรับปรุงการทำงานอย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น  เพื่อ Disruption ในตลาดโลก ทั้งนี้ เชื่อว่าจากการที่ประเทศไทยมีต้นทุนที่ดี มีศักยภาพมากพอ ถ้าหากมีการกำหนดนโยบายที่ดี  ได้การทำงานของคณะรัฐบาลที่มีความเป็นมืออาชีพ มีการปรับกลยุทธ์ให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของโลก  นั่นคือความหวังของคนไทย และการตอบโจทย์ที่ท้าทาย นั่นเอง

The post สมาคมประชาสัมพันธ์ไทย ฝากถึงรัฐบาลใหม่ ผลักดัน Soft Power แบบยุทธศาสตร์อย่างจริงจังโดยมืออาชีพ ขับเคลื่อน Content ในเวทีโลก ต่อยอดแบรนด์และโอกาสทางธุรกิจไทย first appeared on MeMagazine.

The post Corporate Brand แบรนด์องค์กร จริงจังแค่ไหน … แค่ไหนเรียกจริงจัง? first appeared on MeMagazine.

   การท่องเที่ยวไทยนับเป็นอุตสาหกรรมที่ทำรายได้ให้ประเทศไทยเป็นอันดับต้นๆ หากเทียบกับรายได้ด้านอื่นๆ ของประเทศ  แม้ว่าประเทศไทยจะจัดว่ามีสถานการณ์ที่ผันแปรต่อการท่องเที่ยวหลายอย่าง  แต่ด้านการท่องเที่ยวของไทยก็ถือว่าได้รับผลกระทบในระยะสั้นๆ เท่านั้น

           บทบาทของการท่องเที่ยวระหว่างประเทศ นับว่าส่งผลต่อการส่งเสริมรายได้จากเงินตราต่างประเทศได้เป็นอย่างดี นั่นคือ การท่องเที่ยวได้กลายเป็นสินค้าส่งออกที่สำคัญ เนื่องจากการท่องเที่ยวก่อให้เกิดประโยชน์ทางเศรษฐกิจทั้งทางตรงและผลกระทบที่กระตุ้นการลงทุน ส่งผลดีต่อการสร้างให้เกิดการเติบโตทางการเงินในระบบเศรษฐกิจต่างๆ หลายประการ ทั้งรายได้จากแหล่งท่องเที่ยว ที่พัก เงินตราต่างประเทศ การสร้างงานและการสร้างโอกาสทางธุรกิจ รายได้ของชุมชน เงินตราจากต่างประเทศ  รายจ่ายในการท่องเที่ยวทุกส่วน รวมถึงการนำเข้าและส่งออกสินค้าและบริการที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวก่อให้เกิดรายได้ในระบบเศรษฐกิจของประเทศ ทั้งสิ้น

เอกลักษณ์ของความเป็นชาติที่สัมผัสได้คือวัฒนธรรม ความเป็นอยู่

วัฒนธรรมเป็นสิ่งที่มีคุณค่ายิ่ง เป็นสิ่งที่แสดงออกถึงเอกลักษณ์ประจำชาติ ที่ได้ผ่านการสั่งสมและถ่ายทอดจากบรรพบุรุษถึงปัจจุบัน  แม้ว่าในแต่ละพื้นที่จะมีวัฒนธรรมที่แตกต่างกัน แต่ก็ก่อให้เกิดความหลากหลายทางวัฒนธรรม จึงถือได้ว่าวัฒนธรรมเป็นสมบัติที่สำคัญของชาติ ที่ควรรักษา เผยแพร่สื่อสารให้เกิดความเข้าใจ การสืบทอดด้วยความชื่นชม เห็นคุณค่า ทั้งในหมู่ของคนไทยเอง และในระดับนานาชาติ

การสื่อสารทางวัฒนธรรมที่เปรียบเสมือนการใช้เครื่องมือที่มนุษย์ในแต่ละท้องถิ่นได้ใช้อยู่ร่วมกัน แม้ว่าในอดีตจะสื่อสารเฉพาะระหว่างสมาชิกในสังคมนั้นๆ หรือเป็นการใช้ความสัมพันธ์ที่เป็นไปอย่างใกล้ชิด ขณะที่การเติบโตของนวัตกรรมทางการสื่อสารทำให้เกิดการจัดการความรู้และแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม โดยผ่านการเรียนรู้ที่รวดเร็วที่อาจทำให้ขาดความเข้าใจที่ลึกซึ้งหรือทำให้เกิดความเข้าใจที่ผิดพลาด ในทางกลับกันหากมีการส่งเสริมให้เกิดการเรียนรู้ เข้าใจที่ถูกต้อง และการนำไปประยุกต์ใช้   ย่อมเป็นการทำให้คุณค่ากับวัฒนธรรมซึ่งเป็นสิ่งที่ดีงาม ควรค่าอย่างยิ่งแก่การสืบทอดให้ดำรงอยู่คู่ประเทศต่อไป และขยายวงการรับรู้ไปยังนานาชาติหรือทั่วโลกได้

การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวกับการสื่อสารทางวัฒนธรรมของไทย 

ประเทศไทยนับว่าที่อุดมไปด้วยทรัพยากรที่เหมาะสมแก่การท่องเที่ยว ไม่ว่าจะเป็นภูมิประเทศที่อุดมสมบูรณ์หรือวัฒนธรรมอันเป็นเอกลักษณ์ของแต่ละท้องถิ่น  นำมาซึ่งความเจริญเติบโตด้านเศรษฐกิจของชุมชนจนถึงระดับประเทศ    หากมีการนำทรัพยากรทั้งที่เป็นทรัพยากรธรรมชาติและศิลปวัฒนธรรมที่หลากหลายและมีมายาวนาน มาพัฒนาหรือบูรณาการกับการท่องเที่ยวอย่างเหมาะสม จะทำให้ผู้ประกอบการการท่องเที่ยว และประชาชนในท้องถิ่นได้รับประโยชน์มากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

การสร้างและนำจุดแข็งของวัฒนธรรมของไทยที่มีความน่าสนใจ โดดเด่น งดงาม นำเป็นประเด็นสาระสำคัญในบอกเล่า สื่อสาร ผ่านการจัดแสดง ผ่านเครื่องมือการสื่อสาร สื่อบุคล อาคารสถานที่ ในทุกๆ องศาทั้งด้านวิถีชีวิตความเป็นอยู่ ประวัติศาสตร์ความเป็นมา บ้านเรือน เครื่องแต่งกาย อาหาร การใช้ชีวิต ความเชื่อประเพณี  ล้วนแล้วแต่เป็นปัจจัยสำคัญในการดำเนินชีวิตของมนุษย์ ที่หากนำมาเผยแพร่ควบคู่ไปกับการจัดการทางด้านการพัฒนาการท่องเที่ยวในปัจจุบัน ก็ย่อมช่วยให้วัฒนธรรมของไทย เป็นที่รู้จัก เข้าใจ และรับเอาความสร้างสรรค์วัฒนธรรมของไทย ที่ก่อให้เกิดประโยชน์แก่การดำรงชีวิตรอบด้าน ทั้งเศรษฐกิจ และสังคม

ที่มา : Smith M. K. ,Issues in Cultural Tourism Studies London

ประเด็นการพิจารณาในการสื่อสารทางวัฒนธรรมเพื่อส่งเสริมการท่องเที่ยว

1. ควรส่งเสริมให้แต่ละจังหวัดได้มีการนำวัฒนธรรม มาเป็นส่วนประกอบในอุตสาหกรรมธุรกิจท่องเที่ยวของไทย
2. จัดให้มีการค้นคว้า รวบรวม วิเคราะห์และคัดกรองว่าแต่ละพื้นที่มีวัฒนธรรมใดบ้าง มีลักษณะการนำมาใช้อย่างไร และจะนำมาใช้สื่อสาร หรือดำเนินการอย่างไร
3. ส่งเสริมให้อุตสาหกรรมธุรกิจท่องเที่ยวของไทยในแต่ละท้องถิ่น ชุมชน สามารถนำวัฒนธรรมมาเป็นจุดขายได้
4. การสร้างอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม เป็นส่วนประกอบเชิงสัญลักษณ์ในรูปแบบของตนเอง
5. กำหนดลักษณะ วิธีการสื่อสาร หรือสร้างแบรนด์ของวัฒนธรรมในแต่ละท้องถิ่น มีกระบวนการและขั้นตอนที่เหมาะสม และการประยุกต์ใช้วัฒนธรรม ให้เอื้อต่อการท่องเที่ยว และประสบความสำเร็จในการสื่อสารทางวัฒนธรรม ได้อย่างเป็นรูปธรรม

การส่งเสริมการท่องเที่ยวในเชิงวัฒนธรรม

การสร้างสรรค์นวัตกรรมการท่องเที่ยว บนพื้นฐานของคุณค่าทางวัฒนธรรมในแต่ละท้องถิ่นหรือต้นทุนทางวัฒนธรรม ด้วยการถ่ายทอดเรื่องราวจากประวัติศาสตร์ วิถีความเป็นชุมชน สถาปัตยกรรม หัตถกรรม ความงดงามของฝีมือช่าง ดนตรีพื้นบ้าน ศิลปะ  วรรณกรรม  และอื่นๆ มาจัดการให้เกิดแรงดึงดูด ที่สอดคล้องกับคุณค่าของชุมชน  ซึ่งเป็นการเปิดโอกาสให้นักท่องเที่ยวได้รับประสบการณ์ตรงผ่านการเรียนรู้ผ่านทางการท่องเที่ยว เป็นต้นว่าการได้ใช้ชีวิตร่วมกับชาวบ้านอย่างแท้จริง ไม่ใช่เป็นการแสดงหรือเป็นสร้างขึ้นมา เช่น นักท่องเที่ยวมาท่องเที่ยวและมาสัมผัสกับวิถีชีวิตของการเป็นชาวสวน ได้มีโอกาสที่ร่วมทำสวนกับชาวสวนตัวจริงที่ยังคงรักษาชีวิตความเป็นอยู่ที่เรียบง่าย หรือการที่นักท่องเที่ยวได้มีโอกาสมาพักโฮมสเตย์ ในชุมชน พร้อมกับได้เรียนรู้วิธีการประกอบอาหาร ขนมไทย ท้องถิ่น   เป็นต้น

ประเทศไทยมีแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมมากมาย เช่น พิพิธภัณฑ์วิถีชีวิต : Life Museum ชุมชน แหล่งเรียนรู้ ที่ควรได้รับการส่งเสริมและผลักดันให้มีแหล่งต้นแบบของแต่ละภูมิภาคอย่างจริงจัง ซึ่งในการท่องเที่ยวรูปแบบนี้ผู้ท่องเที่ยวจะได้เข้าไปเยี่ยมชม พักอาศัยในชุมชน และดำเนินชีวิตเช่นเดียวกับชาวบ้าน ซึ่งจะเป็นการก่อให้เกิดความเข้าใจในวัฒนธรรมที่ต่างกัน ของนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างชาติที่นิยมชมชอบในการท่องเที่ยว ที่ไม่เพียงแต่ให้ความสุขเท่านั้น ยังเป็นการสื่อสารและเผยแพร่เรื่องราวในความเป็นไทย อย่างลึกซึ้งด้วย

การสื่อสารทางวัฒนธรรม … นับเป็นจุดแข็งที่ต้องได้รับการส่งเสริมและเดินหน้าอย่างจริงจัง เพื่อพัฒนาการท่องเที่ยวของประเทศ

           การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม นับเป็นหนึ่งในประเด็นที่เป็นวาระแห่งชาติที่ต้องนำไปสู่การพัฒนาที่เป็นรูปธรรมของประเทศ เพราะนอกจากจะสร้างการเติบโตให้กับอุตสาหกรรมหลักที่สร้างรายได้เข้าสู่ประเทศแล้ว ยังเป็นการรักษาความสมดุลระหว่างการ ส่งเสริมภาคอุตสาหกรรมกับการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมของชาติ ที่ต้องใช้ความร่วมมือจากทั้งภาครัฐ เอกชน ชุมชน และภาคประชาชนที่เกี่ยวข้องในการจัดการส่งเสริมการท่องเที่ยวในเชิงวัฒนธรรม ที่จะส่งผลดีไม่เพียงแต่ด้านการท่องเที่ยวเท่านั้น แต่ยังส่งผลดีต่อความเป็นชาติอย่างยั่งยืนด้วย

The post Cultural tourism Communications : การสื่อสารวัฒนธรรม ในการพัฒนาการท่องเที่ยวของไทย first appeared on MeMagazine.