ME INVESTMENT - MeMagazine

จะลงทุนอย่างไรในภาวะเศรษฐกิจถดถอยและเงินเฟ้อที่สูง

Memag Online — Thu, 21 Jul 2022 10:48:38 +0000

เงินเฟ้อทั่วโลกโดยเฉพาะที่สหรัฐสูงขึ้นมากว่าภาวะปกติร่วม 2 ปีแล้ว แต่อาการหนักหนาสาหัสก็เป็นช่วงเร็วๆนี้ ซึ่งเกิดจากราคาน้ำมันที่พุ่งสูงขึ้นมาอย่างมาก จากที่เคยอยู่แถว 60-70 $/บาร์เรล ทะยานขึ้นมาจนถึง 120 กว่าเหรียญต่อบาร์เรล เท่ากับว่าขึ้นมาเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว ซึ่งเกิดจากภาวะสงครามรัสเซียยูเครน ทำให้อุปทานน้ำมันหายไปจากตลาดเป็นจำนวนมาก จากการแซงชันของประเทศในยุโรป โดยการลดและเลิกซื้อน้ำมัน แก๊ส รวมทั้งถ่านหินจากรัสเซีย ซึ่งน่าจะส่งผลถึงราคาพลังงานทั่วโลกแล้ว รัสเซียและยูเครนเป็น 2 ประเทศที่ส่งออกอาหารอยู่ในสัดส่วนที่สูง จากภาวะสงครามทำให้การส่งออกอาหารลดลงอย่างมาก ส่งผลต่อราคาอาหารทั่วโลกทั้งทางตรงและทางอ้อม ส่งผลให้สินค้าอาหารที่ทดแทนกันได้ ราคาก็พุ่งสูงขึ้นไปด้วยเช่นกัน

เงินเฟ้อของสหรัฐเดือนล่าสุดประกาศออกมาสูงถึง 8.6 เปอร์เซ็นต์ หักปากกาเซียนรวมทั้งการคาดการณ์ของเฟด ที่ก่อนหน้านี้เอาใจตลาดจนเกินไป มีการขึ้นอัตราดอกเบี้ยนโยบายช้าและน้อยกว่าที่ควร จึงต้องมาโหมขึ้นดอกเบี้ยในอัตราเร่ง ซึ่งก็เป็นที่ทราบกันอยู่แล้วว่าอัตราดอกเบี้ยที่สูงเป็นของแสลงกับสินทรัพย์เสี่ยง ไม่ว่าจะเป็นตราสารทุนตราสารหนี้และคริปโตเคอเรนซี่ทั้งหลาย โดยตลาดหุ้นสหรัฐตกลงไปจากราคาสูงสุด 20 ถึง 30 เปอร์เซ็นต์แล้ว ในขณะที่ตลาดคริปโตเคอเรนซี่ bitcoin ราคาร่วงจากที่เคยขึ้นไปสูงถึง 69,000$ เมื่อเดือนพฤศจิกายนปี 2564 ก็ตกลงมาอยู่ต่ำกว่า 20,000$ แล้ว หรือตกลงมาประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์ และมีบางเหรียญที่ราคาตกลงไป 99 เปอร์เซ็นต์แล้ว นับว่าเป็นบทเรียนที่แสนเจ็บปวดสำหรับนักเก็งกำไร

นักเศรษฐศาสตร์หลายคนคาดการณ์ว่าอาจจะเห็นภาวะเศรษฐกิจถดถอยภายในปีหน้า จากสภาวะ Inverted yield Curve ที่อัตราดอกเบี้ยของพันธบัตรสหรัฐ 2 ปีอยู่สูงกว่าพันธบัตรสหรัฐอายุ 10 ปี ซึ่งคราวนี้น่ากลัวมาก เพราะเกิดขึ้นในช่วงที่ดอกเบี้ยกำลังขึ้นแรง จากการที่เฟดพยายามจะจัดการปัญหาเงินเฟ้อซึ่งรุนแรงมาก เราเริ่มเห็นสัญญาณการปลดพนักงานจากบริษัทในหลายๆอุตสาหกรรม ยกตัวอย่างเช่น Shopee สั่งปลดพนักงานออกเกือบครึ่งในหลายประเทศ บริษัทที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจคริปโตเคอเรนซี่ต่างก็ปลดพนักงานออกเป็นจำนวนมาก และล่าสุดเทสล่าก็ประกาศว่าจะลดพนักงานลง เมื่อแรงงานเริ่มทยอยถูกปลดออกจากงาน ถ้ามีปริมาณแรงงานที่ถูกให้ออกจากงานมากขึ้นเรื่อยๆ ก็จะทำให้ Demand ในสินค้าและบริการลดลง เนื่องจากคนสูญเสียงานไม่มีรายได้ และในที่สุดเศรษฐกิจก็จะเข้าสู่ภาวะถดถอยแบบเต็มตัว

คำถามก็คือว่าแล้วมีสินทรัพย์อะไรบ้างที่พอจะลงทุนได้ในช่วงนี้ ทองคำก็ไม่ได้ตอบโจทย์ได้อย่างลงตัวเสียทีเดียว เนื่องจากช่วงนี้ค่าเงินดอลลาร์สหรัฐแข็งแกร่งกว่าค่าเงินสกุลอื่นๆทั่วโลก ซึ่งทำให้ราคาทองคำไม่สามารถที่จะขึ้นไปได้ ประกอบกับการที่ธนาคารชาติทั่วโลกต้องหันมาใช้นโยบายขึ้นดอกเบี้ยยังเร่งรีบ และขึ้นในอัตราที่สูง ซึ่งเป็นของแสลงสำหรับราคาทองคำ ส่วนสินค้าโภคภัณฑ์โดยเฉพาะราคาน้ำมัน ก๊าซ และถ่านหิน คิดว่าน่าจะขึ้นสูงสุด ภายใน 3 ถึง 6 เดือนข้างหน้า จึงไม่น่าจะลงทุน ถ้าเช่นนั้นจะลงทุนอะไรดีล่ะ ผมคิดว่าทางเลือกในการลงทุนในช่วงนี้มีไม่มาก

แต่สินทรัพย์ที่พอจะลงทุนได้ก็น่าจะมีดังต่อไปนี้

1. ในช่วงระยะเวลาไม่เกิน 1 ปี การซื้อตราสารหนี้ที่มีอัตราดอกเบี้ยอ้างอิงกับอัตราเงินเฟ้อ ก็เป็นทางเลือกที่ไม่เลว
2. อสังหาริมทรัพย์ที่ได้ผลตอบแทนสม่ำเสมอ เป็นทางเลือกที่ดี จะช่วย hedge เรื่องเงินเฟ้อ
3. ตราสารทุนที่ให้อัตราเงินปันผลในระดับที่น่าพอใจ และคาดว่าใน 2-3 ปีข้างหน้า ผลกำไรและอัตราการจ่ายปันผลจะไม่เปลี่ยนแปลงไปจากปัจจุบัน
4. ตราสารหนี้ระยะสั้น ไว้เป็นที่พักเงิน เพื่อรอซื้อสินทรัพย์ดีๆที่ราคาตกลงมา จนทำให้เกิด Safety of margin
5. ทองคำ แต่ไม่ควรเกิน 5 ถึง 10 เปอร์เซ็นต์ของพอร์ตการลงทุน เพราะว่าทองคำเป็นสินทรัพย์ที่ไม่สร้างผลตอบแทนจากการลงทุน ถ้าราคาไม่เปลี่ยนแปลง

สินทรัพย์ที่ไม่ควรลงทุนอย่างยิ่งคือคริปโตเคอเรนซี่ เพราะเป็นสินทรัพย์ที่ไม่มีปัจจัยพื้นฐานรองรับกับราคาที่เวอร์วัง ถึงแม้ว่าราคาจะตกลงมามากมายแล้วก็ตาม เป็นสินทรัพย์ที่ราคายืนอยู่ได้ในระดับนี้จากการที่คนยังมีศรัทธ าและมีเงินใหม่ๆเข้ามาช่วย support ราคา ซึ่งดูๆไปก็มีบางส่วนคล้ายกับแชร์ลูกโซ่ เพียงแต่ยังไม่เข้าข่าย 100% เท่านั้น นักลงทุนระดับโลกไม่ว่าจะเป็นวอร์เรนบัฟเฟตต์ ชาลีมังเกอร์ หรือแม้กระทั่งบิลเกตส์ เจ้าของ Microsoft ซึ่งเพิ่งออกมาพูดว่า Cryptocurrency คือ “The greater fool theory” คือมีเพียงแต่คนโง่ที่จะซื้อสินทรัพย์ประเภทนี้ และคาดหวังว่าจะมีคนโง่กว่าเข้ามาซื้อจากเขาในราคาที่สูงกว่า

ส่วนเจ้าของธุรกิจท่ามกลางสภาวะเช่นนี้สิ่งที่ควรจะต้องทำและหลีกเลี่ยงก็คือ
1. ไม่ขยายกิจการ ถ้าไม่มั่นใจมากกว่า 90% ขึ้นไป
2. ลดต้นทุนกิจการโดยที่ต้องไม่ส่งผลกระทบต่อคุณภาพของผลิตภัณฑ์และบริการ
3. พยายามหาทางลูกค้ากลุ่มใหม่ และในขณะเดียวกันก็ต้องรักษาฐานลูกค้ากลุ่มเดิม

สุดท้ายนี้ขอย้ำหมายเหตุการลงทุนว่าการลงทุนมีความเสี่ยง แต่การไม่ลงทุนยิ่งมีความเสี่ยงกว่า และอย่าเอาไข่ไปใส่ไว้ในตะกร้าใบเดียว

คอลัมน์นิสต์

กิติชัย เตชะงามเลิศ ผู้ทรงคุณวุฒิทางด้านการลงทุน หนังสือ “จาก1ล้านเป็น500ล้านผมทำอย่างไร” เล่าประสบการณ์การลงทุนของผมที่นำไปใช้ได้ง่ายๆหนังสือ “ออมจากน้อยเป็นร้อยล้าน” แนะวิธีออมเงินเพียงเดือนละหลักพัน ก็เป็นเศรษฐี 100 ล้าน ก่อนอายุ 50 ปี!ติดตามสาระดีๆทั้งไลฟ์สไตล์และการลงทุนได้ที่Facebook : https://www.facebook.com/VI.Kitichai
Twitter : http://twitter.com/value_talk
Instagram : Gid_KitichaiBlog
website : https://kitichai1.blogspot.com
You Tube : http://www.youtube.com/c/KitichaiTaechangamlert

The post จะลงทุนอย่างไรในภาวะเศรษฐกิจถดถอยและเงินเฟ้อที่สูง first appeared on MeMagazine.

Green Economy เศรษฐกิจสีเขียว

Memag Online — Thu, 16 Jun 2022 09:20:06 +0000

เป็นเศรษฐกิจที่มุ่งเน้นให้เกิดความกินดีอยู่ดีของมนุษย์และความเท่าเทียมกันทางสังคม โดยตั้งอยู่บนฐานของการพัฒนาแบบยั่งยืน และคำนึงถึงความสัมพันธ์ของระบบนิเวศน์และเศรษฐกิจ เพื่อแก้ปัญหาโลกที่กำลังเผชิญกับความเสียสมดุลจากการเพิ่มขึ้นของประชากรโลก ที่กำลังเพิ่มขึ้นจากจำนวนประชากร 7.8 พันล้านคนในปีคศ. 2020 และจะขึ้นไปถึง 10 พันล้านคน ในปีคศ. 2050(ตามภาพที่ 1) ซึ่งจะนำไปสู่ความต้องการที่เพิ่มขึ้นทั้งด้านอาหารและพลังงาน พื้นที่ทำการเกษตรและที่อยู่อาศัย จีงเกิดการสร้างการเติบโตทางเศรษฐกิจโดยใช้ทรัพยากรอย่างสิ้นเปลือง ทำให้ทรัพยากรลดจำนวนลงไปมาก บางส่วนก็เสื่อมโทรม นอกจากนั้นยังมีการปล่อยการปล่อยก๊าซเรือนกระจก และของเสียออกสู่สิ่งแวดล้อมเป็นจำนวนมาก จนเกินความสามารถของโลกที่จะรองรับได้

จึงทำให้เกิดแนวคิด ESG (Environment, Social, และ Governance หรือ สิ่งแวดล้อม สังคม และ การกำกับดูแล) ซี่งเป็นแนวคิดเกี่ยวกับการพัฒนาขององค์กรอย่างยั่งยืน ปัจจุบัน ESG เป็นหนี่งในเทรนด์ที่ได้รับความนิยมจากนักลงทุนทั่วโลกในปัจจุบัน โดย Environment คำนึงถึงหลักเกณฑ์ในด้านความรับผิดชอบของบริษัทต่อสิ่งแวดล้อม Social คำนึงถึงหลักเกณฑ์ในด้านการจัดการความสัมพันธ์และมีการสื่อสาร กับลูกจ้าง suppliers ลูกค้า และผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย และ Governance คำนึงถึงหลักเกณฑ์ในด้านการจัดการบริการความสัมพันธ์ในเชิงการกำกับดูแลที่มีประสิทธิภาพโปร่งใส ตรวจสอบได้ และคำนึงถึงผู้มีส่วนได้เสีย

Karl Burkart ปรมาจารย์ด้าน Green Economy ได้แบ่งเศรษฐกิจสีเขียวออกเป็น 6 ส่วน ดังนี้

Green Energy ซึ่งนำกลับมาใช้ใหม่ได้ เช่น พลังงานน้ำ ลม แสงแดด ความร้อนใต้พิภพ ฯลฯ เป็นพลังงานธรรมชาติที่ไม่หมดไปเหมือนเชื้อเพลิงฟอสซิล อย่างเช่น น้ำมัน ก๊าซธรรมชาติ และไม่สร้างมลพิษต่อสิ่งแวดล้อม เทรนด์ทั่วโลกในปัจจุบันส่งเสริมการใช้ Green Energy รวมทั้งประเทศไทย รัฐบาลก็ได้ส่งเสริมการใช้โซล่าเซลล์ รวมทั้งพลังงานน้ำ และกังหันลม
อาคารสีเขียว (Green Building) คืออาคารที่สร้างขึ้นโดยใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างมีประสิทธิภาพ คุ้มค่า มีความรับผิดชอบต่อสิ่งแวดล้อมและสังคมตลอดวัฏจักรชีวิต (life cycle) ของตัวอาคาร ไม่ว่าจะเป็นขั้นตอนการเลือกพื้นที่ทำเล การออกแบบ การก่อสร้าง การดำเนินการ การดูแล การซ่อมแซมปรับปรุง ที่จะมีผลต่อสุขภาพของผู้คน (Human Health) และสิ่งแวดล้อมตามธรรมชาติ (Natural Environment) โดยออกแบบและสร้างให้ใช้ทรัพยากรในการก่อสร้างน้อย และประหยัดพลังงานในการใช้สอย เช่น การติดตั้งโซล่าเซลล์ ระบบหมุนเวียนน้ำฝนมาใช้ภายในอาคาร ฯลฯ โดยมีการใช้ LEED หรือ Leadership in Energy & Environmental Design ซี่งสภาอาคารเขียวสหรัฐอเมริกา หรือ U.S. Green Building Council (USGBC) ซึ่งเกิดจากการรวมตัวของผู้ที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมการก่อสร้างและออกแบบอาคาร เพื่อพัฒนาให้เกิดอาคารสีเขียว ตั้งแต่ปีคศ. 1993โดยปัจจุบันมีสมาชิกมากกว่า15,000 ราย ซึ่งจำนวนนี้ เป็นทั้งหน่วยงานรัฐ และเอกชน เป็นผู้กำหนดเกณฑ์ในการประเมินอาคารต่าง ๆ ทั้งในสหรัฐอเมริกาและประเทศต่างๆ เป็นเกณฑ์ประเมินอาคารเขียว โดยอาคารในประเทศไทยที่ได้รับการรับรองจาก LEED ได้แก่ อาคารพาร์คเวนเจอร์ สาทรสแควร์ คิงเพาเวอร์ดิวตี้ฟรีพัทยา ธนาคารกสิกรไทยสาขาพหลโยธิน ฯลฯ นอกจากนี้ประเทศไทยเรายังมีการใช้เกณฑ์ TREES (Thai’s Rating of Energy and Environmental Sustainability) เพื่อประเมินความยั่งยืนทางพลังงานและสิ่งแวดล้อม โดย Thai Green Building Institute (TGBI) วี่งเป็นหน่วยงานที่ให้การรับรองอาคารประหยัดพลังงานและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมตามมาตรฐานอาคารเขียว

พาหนะสะอาด ยานพาหนะซึ่งใช้พลังงานทางเลือกหรือพลังงานสะอาดแทนการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล เช่น รถไฮบริดจ์ รถพลังไฟฟ้า ฯลฯ จากภาพที่ 2 จะเห็นการเติบโตอย่างมากของรถยนต์ EV ระหว่างปีคศ. 2015-2020 โดยมี TESLA เป็นผู้นำในตลาด

ภาพที่ 2 การเติบโตของรถยนต์ EV ระหว่างปีคศ. 2015-2020 ที่มา https://www.iea.org/

การจัดการน้ำ มีการอนุรักษ์แหล่งน้ำในธรรมชาติ บริหารจัดการทรัพยากรน้ำในเชิงเศรษฐกิจให้มีการใช้งานคุ้มค่า มีการบำบัดน้ำเสียจากกิจกรรมทางเศรษฐกิจให้กลับคืนสู่ธรรมชาติอย่างปลอดภัย ฯลฯ
การจัดการของเสีย การนำขยะกลับมาใช้ใหม่ การบำบัดของเสีย การออกแบบบรรจุภัณฑ์ ผลิตภัณฑ์ให้เกิดขยะน้อยที่สุด
การจัดการที่ดิน การอนุรักษ์ที่ดิน การฟื้นฟูสภาพดิน การจัดพื้นที่สีเขียวในเขตเมือง ป่าชุมชน เกษตรอินทรีย์ ฯลฯ

ปัจจุบันมีการจัดหาเงินทุนของการลงทุนสีเขียวทั้งของภาครัฐและเอกชนผ่านช่องทาง Blockchain โดยหน่วยงานกำกับดูแล Blockchain สีเขียวที่เป็นที่ยอมรับในระดับนานาชาติ ได้แก่ Fintech Corporation of London, Green Finance International Committee เป็นต้น

คอลัมน์นิสต์

The post Green Economy เศรษฐกิจสีเขียว first appeared on MeMagazine.

พลเอกประยุทธ์กับเศรษฐกิจไทย ตอนที่ 2

Memag Online — Wed, 31 Mar 2021 09:48:06 +0000

ในบทความตอนที่ 1 ผมได้กล่าวถึงอัตราส่วนคนยากจนในประเทศไทย ตั้งแต่ช่วงสมัยนายกทักษิณ ชินวัตร จนถึงนายกประยุทธ์ จันทร์โอชา โดยเปรียบเทียบระหว่างประเทศไทยกับประเทศเวียดนาม และผมยังได้กล่าวถึงการเติบโตของรายได้ครัวเรือนไทยและสัดส่วนรายได้ครัวเรือนไทยเมื่อเทียบกับหนี้สินครัวเรือน รวมทั้งสัดส่วนหนี้สินครัวเรือนต่อ GDP ของไทยเมื่อเทียบกับประเทศอื่นๆ

ผมขอนำมุมมองของศูนย์วิจัยกสิกรไทยที่มีต่อต่อสถานการณ์หนี้ครัวเรือนในปัจจุบัน จากข้อมูลของ ธปท. ที่เผยแพร่ออกมาสะท้อนให้เห็นว่า “หนี้ครัวเรือน” ไตรมาส 2/2563 ยอดคงค้างหนี้ครัวเรือนของไทยยังคงขยับขึ้นสวนทางเศรษฐกิจที่หดตัวจากผลของโควิด-19 ซึ่งส่งผลทำให้สัดส่วนหนี้ครัวเรือนของไทยเพิ่มสูงขึ้นแตะระดับสูงสุดในรอบ 18 ปี ที่ 83.8% ต่อจีดีพี(สัดส่วนหนี้สินครัวเรือนต่อ GDP ในช่วงสมัยทักษิณ อยู่ที่ประมาณ 40% เท่านั้น) และเมื่อเทียบไตรมาสต่อไตรมาสนั้นพบว่า ยอดคงค้างหนี้ครัวเรือนเพิ่มขึ้น 9.22 หมื่นล้านบาทในไตรมาส 2/2563 ซึ่งส่วนใหญ่มาจากสถาบันการเงินเฉพาะกิจและธนาคารพาณิชย์ คาดว่า สัดส่วนหนี้ต่อ GDP ของไทย อาจขยับสูงขึ้นไปอยู่ในกรอบประมาณ 88-90% ต่อ GDP ณ สิ้นปี 2563 (ในขณะที่ปัจจุบันตัวเลขดังกล่าวของประเทศอินโดนีเซียและฟิลิปปินส์ซึ่งเป็นเพื่อนบ้านในอาเซียนของเราอยู่ที่ประมาณ 10%ต้นๆเท่านั้น ภาพที่ 6) ซึ่งนับเป็นระดับสูงที่สุดในรอบ 18 ปี (ข้อมูล ธปท. ย้อนหลังถึงปี 2546) ซึ่งส่วนหนึ่งสะท้อนว่า ภาคครัวเรือนกำลังรับมือกับปัญหาการหดตัวของรายได้ ซึ่งเร็วกว่าการชะลอตัวของการกู้ยืม ตอกย้ำปัญหาเชิงโครงสร้างที่ไทยกำลังเผชิญ โดยเฉพาะท่ามกลางแนวโน้มเศรษฐกิจที่ยังมีความไม่แน่นอนสูงในระยะ 1-2 ปี ข้างหน้านี้ โดยหนี้สินครัวเรือนไทยส่วนใหญ่มาจาก หนี้บัตรเครดิต หนี้สินเชื่อส่วนบุคคล หนี้สินเชื่อที่อยู่อาศัย หนี้ผ่อนรถยนต์ และผลกระทบจากปัญหาเศรษฐกิจ รวมทั้งการขาดสภาพคล่อง ตามภาพที่ 7 และการขยายตัวของหนี้ครัวเรือนแยกตามประเภทสินเชื่อ และประเภทของสถาบันการเงิน ตามภาพที่ 8

ภาพที่ 6: สัดส่วนหนี้ครัวเรือนปี 2007 และ 2017 ที่มา: EIC

ภาพที่ 7: หนี้ครัวเรือนปี 2562-2563 ที่มาของภาพ: Marketeer

ภาพที่ 8: การขยายตัวของหนี้ครัวเรือนแยกตามประเภทสินเชื่อ และประเภทของสถาบันการเงิน ที่มา: EIC

สาเหตุข้อที่ 3 ประเทศไทยเป็นหนึ่งในประเทศที่มีความแตกต่างของความมั่งคั่งระหว่างคนรวยและคนจนว่างมากที่สุดประเทศหนึ่งในโลก โดยประชากร 1% ที่รวยที่สุดของประเทศ ครอบครองความมั่งคั่งถึง 66.9% ของความมั่งคั่งทั้งประเทศ ตามภาพที่ 9 ถ้าเปรียบเทียบความไม่สมดุลของความมั่งคั่งทั้งอาเซียน ประเทศไทยถูกจัดเป็นอันดับที่ 1 ของอาเซียน โดยมีคะแนนอยู่ที่ 90.2 และจัดเป็นอันดับที่ 4 ของโลกในปี 2018 ตามภาพที่ 10 และ 11 และจากบทรายงานล่าสุดของเครดิตสวิส ประชากรไทยที่อยู่ฐานล่างสุด 10% ครอบครองความมั่งคั่งเพียง 0% ของความมั่งคั่งของประเทศ และประชากรไทยฐานล่างสุดขึ้นมา 50% ครอบครองความมั่งคั่งเพียง 1.7% ของความมั่งคั่งของประเทศ ในขณะที่ ประชากรไทย 10% ที่รวยที่สุดในประเทศ ครอบครองความมั่งคั่งถึง 85.7% และช่องว่างระหว่างคนรวยและคนจนถ่างกว้างมากขึ้นเรื่อยๆในสมัยพลเอกประยุทธ์

ภาพที่ 9: ความมั่งคั่งระหว่างคนรวยและคนจน ที่มา: https://www.aseantoday.com/

สาเหตุข้อที่ 4 การเติบโตของ GDP ประเทศไทยในช่วงสมัยรัฐบาลประยุทธ์ โตต่ำที่สุดเมื่อเทียบกับ 3 รัฐบาล โดยมีรายละเอียดดังนี้

GDP ช่วงสมัยรัฐบาลทักษิณ อยู่ที่ระหว่าง 3.44 ถึง 7.19% 6 ปี (2001-2006) เฉลี่ยอยู่ที่ 5.37%
GDP ช่วงสมัยรัฐบาลอภิสิทธิ์ อยู่ที่ระหว่าง -0.69 ถึง 7.51% 4 ปี (2008-2011) เฉลี่ยอยู่ที่ 2.35%
GDP ช่วงสมัยรัฐบาลยิ่งลักษณ์ อยู่ที่ระหว่าง 0.84 ถึง 7.24% 4 ปี (2011-2014) เฉลี่ยอยู่ที่ 2.94%
GDP ช่วงสมัยรัฐบาลประยุทธ์ อยู่ที่ระหว่าง -6.66(EXP) ถึง 4.13% 7 ปี (2014-2020) เฉลี่ยอยู่ที่ 1.62%

สาเหตุข้อที่ 5 เงินลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ(FDI) ตามภาพที่ 13 เปรียบเทียบสมัยรัฐบาลอภิสิทธิ์ ยิ่งลักษณ์ และประยุทธ์ (พอดีผมไม่มีข้อมูลสมัยรัฐบาลทักษิณ จึงขอไม่กล่าวถึง)
FDI ช่วงสมัยรัฐบาลอภิสิทธิ์ เฉลี่ยอยู่ที่ 7,877 ล้านเหรียญสหรัฐ หรือ 246,550 ล้านบาท
FDI ช่วงสมัยรัฐบาลยิ่งลักษณ์ เฉลี่ยอยู่ที่ 9,071 ล้านเหรียญสหรัฐ หรือ 283,922 ล้านบาท
FDI ช่วงสมัยรัฐบาลประยุทธ์ เฉลี่ยอยู่ที่ 7,279 ล้านเหรียญสหรัฐ หรือ 227,832 ล้านบาท

จะสังเกตเห็นได้ว่า FDI สมัยรัฐบาลประยุทธ์ต่ำที่สุด เมื่อเทียบกับรัฐบาลอภิสิทธิ์และยิ่งลักษณ์

ภาพที่ 13: FDI ไทย ปี 2005-2019 ที่มา: ธนาคารแห่งประเทศไทย

สาเหตุข้อที่ 6 การเพิ่มขึ้นของดัชนีตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย(SET INDEX) ตามภาพที่ 14 ในช่วง 4 รัฐบาล มีรายละเอียดดังนี้

SET INDEX ช่วงสมัยรัฐบาลทักษิณ (9/2/2001-19/9/2006) อยู่ที่ระหว่าง 327.51-702.56 ขึ้นมาเฉลี่ย 20.51%/ปี
SET INDEX ช่วงสมัยรัฐบาลอภิสิทธิ์ (17/12/2008-5/8/2011) อยู่ที่ระหว่าง 445.31-1,093.38 ขึ้นมาเฉลี่ย 52.92%/ปี
SET INDEX ช่วงสมัยรัฐบาลยิ่งลักษณ์ (5/8/2011-7/5/2014) อยู่ที่ระหว่าง 1,124.01-1,402.61 ขึ้นมาเฉลี่ย 9.01%/ปี
SET INDEX ช่วงสมัยรัฐบาลประยุทธ์ (24/8/2014-21/10/2020) อยู่ที่ระหว่าง 1,556.97-1,216.43 ลดลงเฉลี่ย 3.55%/ปี

จะเห็นได้ว่า SET INDEX ขึ้นเฉลี่ยสูงสุดในสมัยรัฐบาลอภิสิทธิ์ ขณะที่แย่ที่สุดสมัยรัฐบาลประยุทธ์ ซึ่งเป็นรัฐบาลเดียวใน 4 รัฐบาลที่ SET INDEX ลดลง

ภาพที่ 14: SET INDEX ปี 2000-2020

จาก 5 สาเหตุที่กล่าวมาข้างต้น จะเห็นได้ว่าในช่วงที่ประเทศไทยปกครองด้วยระบอบเผด็จการหรือประชาธิปไตยไม่เต็มใบ เศรษฐกิจโดยรวมจะแย่กว่าตอนช่วงที่ประชาธิปไตยเบ่งบานเต็มที่ และน่าจะเป็นสาเหตุหลักๆที่ประชาชนออกมาชุมนุม เพื่อเรียกร้องให้พลเอกประยุทธ์ลาออก นอกเหนือจากเรื่องการแก้ไขรัฐธรรมนูญที่ไม่เป็นธรรม และการสืบทอดอำนาจ

คอลัมน์นิสต์

The post พลเอกประยุทธ์กับเศรษฐกิจไทย ตอนที่ 2 first appeared on MeMagazine.

พลเอกประยุทธ์กับเศรษฐกิจไทย ตอนที่ 1

Memag Online — Wed, 17 Mar 2021 00:48:47 +0000

พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชาและคณะคสช ได้ทำการรัฐประหารจากรัฐบาลประชาธิปไตยเต็มใบ ที่มีคุณยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2557 หรือประมาณ 6 ปีที่แล้ว ซึ่งต่อมาได้มีการร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560 เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับที่ 20 มีที่มาจากการตั้งคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญ (กรธ.) ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 เพื่อจัดทำร่างฯ ฉบับใหม่ ประกอบด้วยสมาชิก 21 คน มีนายมีชัย ฤชุพันธุ์ เป็นประธาน เมื่อร่างเสร็จแล้ว มีการลงประชามติในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 ซึ่งผู้มาใช้สิทธิร้อยละ 61.35 เห็นชอบ ซึ่งในช่วงนั้นประชาชนส่วนใหญ่อัดอั้นตันใจ อยากจะให้มีการเลือกตั้งกันเร็วๆ จึงลงประชามติเพื่อรับร่างรัฐธรรมนูญไว้ก่อน เพราะว่าในช่วงนั้น มีแนวโน้มว่าถ้าประชาชนไม่รับร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ ก็จะเขียนรัฐธรรมนูญขึ้นเองหรือจะนำรัฐธรรมนูญฉบับใดฉบับหนึ่งในอดีต ยกขึ้นมาแก้ไขบางส่วน แล้วประกาศใช้เลย ต่อมาพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงลงพระปรมาภิไธยในร่างรัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2560 หลังมีการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญฉบับผ่านประชามติตามพระบรมราชวินิจฉัย

หลังจากที่พลเอกประยุทธ์เป็นผู้นำรัฐบาลมาต่อเนื่องยาวนาน 6 ปีกว่า มาช่วงหลังๆนี้ ได้เริ่มเกิดมีกระแสไม่เอาเป็นพลเอกประยุทธ์ จากประชาชนที่เรียกร้องอยากได้ประชาธิปไตยเต็มใบเป็นจำนวนมาก ผมในฐานะที่เป็นนักเขียนเกี่ยวกับเรื่องเศรษฐกิจและธุรกิจ จึงพยายามค้นคว้าหาสาเหตุว่าเกิดอะไรขึ้นในสังคมไทย ทำไมมีประชาชนกลุ่มใหญ่ออกมาต่อต้านผู้นำรัฐบาลมากมายขนาดนี้

ผมขอเปรียบเทียบเศรษฐกิจช่วงสมัยตั้งแต่นายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร จนถึงสมัยพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา โดยขอเลือกเฉพาะนายกรัฐมนตรีที่มีการประท้วงใหญ่ หรือเกิดรัฐประหารมาเปรียบเทียบกัน ให้ดูทางด้านตัวเลขเศรษฐกิจในแต่ละสมัย

1.นายกรัฐมนตรี ทักษิณ ชินวัตร ช่วงระหว่างปี 2544-2549(2001-2006)
2.นายกรัฐมนตรี อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ช่วงระหว่างปี 2551-2554(2008-2011)
3.นายกรัฐมนตรี ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ช่วงระหว่างปี 2554-2557(2011-2014)
4.นายกรัฐมนตรี พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ช่วงระหว่างปี 2557-ปัจจุบัน(2014-Now)

สาเหตุข้อที่ 1 จากกราฟในภาพที่ 1 จะเห็นได้ว่า ตั้งแต่สมัยรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร อัตราคนยากจนลดลงเรื่อยๆ และแนวโน้มนี้ยังมีต่อเนื่องจนไปถึงสมัยรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร แต่พอเราได้รัฐบาลที่มีผู้นำชื่อพลเอกประยุทธ์ หลังจากที่ท่านบริหารประเทศมาปีเศษๆ ปรากฏว่าอัตราของคนไทยที่เข้าข่ายว่ายากจน เพิ่มขึ้นเรื่อยๆจากปี 2015 ที่อยู่ที่ 3.5% ไต่ระดับไปที่ 8.6% ในปี 2018 และเชื่อว่าปี 2019 และ 2020 ตัวเลขดังกล่าวน่าจะเกิน 10% ขึ้นไปแล้ว ที่ยิ่งน่าเป็นห่วงว่า ในท่ามกลางสถานการณ์ระบาดของไวรัส covid-19 ตัวเลขคนยากจนในประเทศไทยอาจจะพุ่งขึ้นไปเกิน 15% ในปีหน้า ซึ่งสวนทางกับภาวะความยากจนของคนเวียดนามในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา มีแนวโน้มลดลงมาอย่างต่อเนื่อง จากเดิมที่เคยอยู่มากถึง 90% เมื่อปี 1998 ลดลงมาเหลืออยู่เพียง 23.6% ในปี 2018 ตามภาพที่ 3

พอจะสรุปได้ว่า ประเทศไทยในช่วงที่มีการปกครองในระบอบประชาธิปไตยเต็มใบ แนวโน้มจำนวนคนยากจนมีจำนวนลดลง ในขณะที่ช่วงสมัยที่ปกครองโดยรัฐบาลที่มาจากการรัฐประหารหรือระบอบประชาธิปไตยไม่เต็มใบ กลับจะมีแนวโน้มจำนวนคนยากจนมากขึ้น ขอไม่นับช่วงที่มีการทำรัฐประหารโดยคณะปฏิรูปการปกครองที่มีพลเอกสนธิ บุญยรัตกลิน เป็นหัวหน้าคณะ ในวันที่ 19 กันยายน 2549 ซึ่งต่อมาก็ได้พลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2549 บริหารประเทศจนถึงวันที่ 29 มกราคม 2551 เพราะว่าเป็นช่วงเวลาเพียงสั้นๆ จึงไม่ส่งผลกระทบต่ออัตราส่วนคนยากจนในประเทศไทยอย่างมีนัยยะสำคัญ

อัตราส่วนคนยากจนในประเทศไทยปี 2000-2018 ที่มา: https://www.macrotrends.net/

อัตราส่วนคนยากจนในประเทศเวียตนามปี 1998-2018 ที่มา: https://www.macrotrends.net/

สัดส่วนหนี้สินครัวเรือนต่อรายได้ครัวเรือนระหว่างปี 2557-2562

รายได้ครัวเรือนไทยระหว่างปี 2009-2019 ที่มา: EIC

สาเหตุข้อที่ 2 ซึ่งเป็นผลต่อเนื่องมาจากสาเหตุข้อที่ 1 เมื่อคนไทยจำนวนมากขึ้นที่มีรายได้ไม่เพียงพอกับค่าใช้จ่าย จึงทำให้ต้องมีการกู้หนี้ยืมสินเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก ซึ่งดูได้จากภาพที่ 4 ตัวเลขสัดส่วนหนี้สินครัวเรือนต่อรายได้ครัวเรือน โดยเพิ่มขึ้นจากไตรมาส 1 ปี 2557 (ซึ่งเป็นปีที่พลเอกประยุทธ์และคณะคสช ทำการรัฐประหาร) ที่ 138% พุ่งขึ้นไปถึงเกือบ 150% ในไตรมาส 3 ปี 2562 ซึ่งคาดว่าจนถึงสิ้นปี 2563 โอกาสที่จะเห็นตัวเลขวิ่งไปถึง 160% มีความเป็นไปได้สูง เนื่องจากปีนี้มีการระบาดของไวรัส มีการล็อกดาวน์ประเทศอยู่หลายเดือน ทำให้การจับจ่ายใช้สอยของคนไทยลดลง ทำให้รายได้ครัวเรือนลดลงเป็นอย่างมาก และจากภาพที่ 5 จะเห็นได้ว่ารายได้ครัวเรือนไทยเริ่มลดลงเป็นครั้งแรกนับแต่ปี 2015 ซึ่งเป็นปีที่ 2 ที่บริหารแผ่นดินโดยพลเอกประยุทธ์ ทั้งๆที่ในอดีตรายได้ครัวเรือนไทยโตขึ้นมาตลอด สวนทางกับ GDP ของประเทศไทยที่ยังมีการโตต่อเนื่อง ถึงแม้ว่าจะโตในอัตราที่ต่ำลงก็ตาม แสดงว่ารายได้ของประเทศไปเพิ่มในส่วนของบริษัทขนาดใหญ่มากกว่าธุรกิจ SME ขนาดเล็กและประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศ

ติดตามตอนที่ 2 ได้ในฉบับหน้านะครับ

คอลัมน์นิสต์

The post พลเอกประยุทธ์กับเศรษฐกิจไทย ตอนที่ 1 first appeared on MeMagazine.

SET 1,455 จุด เป็นจุดสูงสุดของปีนี้?

Memag Online — Tue, 18 Aug 2020 09:35:11 +0000

#ดัชนีตลาดหลักทรัพย์ เมื่อเดือนธันวาคมปีที่แล้ว(2562) ตอนที่ยังไม่มีการระบาดของ #ไวรัสโควิด19 ดัชนีอยู่แถว 1,500 กว่าๆ หลังจากนั้นก็มีการระบาดของไวรัสทั่วโลก ดัชนีจึงลงมาทำจุดต่ำสุดที่ 969.08 หรือลงมาคิดเป็นประมาณ 40% เมื่อวันที่ 13 มีนาคม 2563 หลังจากนั้นก็ไต่ระดับขึ้นมาเรื่อยๆ เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ขึ้นไปทำจุดสูงสุดของวัน(8/6/63)(ภาพที่ 1)ที่ 1,454.95 ขึ้นมา 485.87 จุด หรือขึ้นมา 50.14% ในเวลาเพียงประมาณ 2 เดือน ซึ่งเมื่อเทียบกับดัชนีช่วงเดือนธันวาคมปี 2562 เท่ากับว่าลงมาเพียง 7% เท่านั้น ช่างน่าประหลาดใจจริงๆ คล้ายกับตลาดจะบอกว่าวิกฤตไวรัสไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่โตเลย แล้วจะมีการฟื้นคืนกลับมาในลักษณะวีเชพของเศรษฐกิจ ผมกำลังสงสัยว่าตลาดอาจจะมีความเชื่อแบบผิดๆ การที่รัฐบาลทั่วโลกรวมทั้งประเทศไทยกำลังออกมาตรการเพื่อจะช่วยอุดหนุนคนในชาติและธุรกิจต่างๆ คุณคิดว่าเงินที่ปั๊มออกมาจะช่วยได้สักกี่เดือน ถ้าสถานการณ์ไวรัสยังอันตรายอยู่

ภาพที่ 1 : ดัชนีตลาดหลักทรัพย์

ตราบใดที่ยังไม่มีวัคซีนที่จะต่อสู้กับเจ้าไวรัสตัวร้ายนี้ได้ ซึ่งผมเชื่อว่าอย่างเร็วสุดก็คงจะเป็นครึ่งหลังของปีหน้า กว่าที่วัคซีนจะมีการพิสูจน์ว่าใช้แล้วได้ผล และมีการฉีดวัคซีนให้กับคนส่วนใหญ่บนพื้นโลกใบนี้ ซึ่งกว่าจะถึงเวลานั้นเชื่อว่าจะมีธุรกิจที่เกี่ยวข้อง จะต้องล้มหายตายจากไปอีกเป็นจำนวนมาก ซึ่งจะทำให้การเติบโตของเศรษฐกิจของทุกประเทศในโลกนี้ซึ่งรวมถึงประเทศไทยด้วย จะแย่ลงอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งแน่นอนจะทำให้ธุรกิจที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยวปีนี้และปีหน้ายังจะแย่อยู่ รวมทั้งความต้องการในสินค้าและบริการของคนทั้งโลกจะลดลง

ประเทศไทยเป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจที่พึ่งพาการท่องเที่ยวและการส่งออก จากสถานการณ์ไวรัสที่ยังระบาดหนักไปอยู่ทั่วโลกดังเช่นปัจจุบันนี้ นักท่องเที่ยวที่จะเดินทางไปท่องเที่ยว คงต้องคิดหนัก ถึงแม้ว่าประเทศไทยจะเป็นประเทศที่มีการระบาดของไวรัสอยู่ในวงจำกัดก็ตาม แต่ความขยาดเจ้าตัววายร้ายนี้ยังฝังอยู่ในจิตใจของมนุษย์ทุกคนบนโลกนี้ ถึงแม้ว่าจะมีการท่องเที่ยวในรูปแบบ Travel Bubble ก็ตาม ฟันธงได้เลยว่าจำนวนนักท่องเที่ยวที่จะเดินทางมาประเทศไทยจะต้องลดลงเป็นจำนวนมาก จัดส่งผลกระทบให้กับแรงงานที่อยู่ในธุรกิจที่เกี่ยวข้องเป็นจำนวนมาก เมื่อตกงานไม่มีรายได้หรือมีรายได้ลดลง ก็จะทำให้ความต้องการที่จะซื้อสินค้าและบริการพลอยลดลงตามไปด้วย ทำให้การใช้จ่ายจะมีการระมัดระวังมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการซื้อสินค้าคงทนหรือการท่องเที่ยวและอื่นๆ คนส่วนใหญ่จะเลือกซื้อแต่สิ่งของที่จำเป็นเท่านั้น อะไรที่ยังพอใช้ได้ก็จะทนใช้ต่อไป นั่นหมายถึงจะกระทบเศรษฐกิจไทยโดยรวม

การที่ผู้ติดเชื้อ #โควิด19 ในเมืองไทยเพิ่มขึ้นเป็นตัวเลขหลักเดียวต่อวัน ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเราล็อคดาวน์ประเทศ แต่เมื่อทยอยปลดล็อคดาวน์ รวมทั้งอนุญาตให้มีคนต่างชาติหรือกระทั่งคนไทยที่มาจากต่างประเทศเข้ามาในประเทศได้ การระบาดรอบ 2 ก็มีความเป็นไปได้สูง ช่วงเกิดการระบาดของไข้หวัดสเปนเมื่อ 100 ปีที่แล้ว ปรากฏว่าการระบาดรอบที่ 2 ทำให้ผู้คนล้มตายไปมากกว่ารอบแรกเสียอีก ตราบใดที่ยังมีผู้ติดเชื้อบนโลกนี้เป็นหลักล้านคน และยังไม่มีวัคซีนที่จะป้องกันและรักษาได้ ซึ่ง #องค์การอนามัย #WHO ก็บอกแล้วว่า จะมีวัคซีนได้เร็วสุดก็คือปีหน้า อย่าลืมนะครับ กว่าจะผลิตวัคซีนเพื่อจะฉีดให้กับประชากรทั้งโลก ซึ่งปัจจุบันมีจำนวนเกือบ 7,800 ล้านคน ขั้นตอนการทดสอบและผลิต ย่อมต้องใช้เวลานาน #Fauci บอกว่าไวรัส #โควิด19 น่าจะระบาดประมาณ 2 ปี ระหว่างนี้จะควบคุมไม่ได้ จนกว่าจะมีประชากร 2 ใน 3 ของโลกติดเชื้อแล้ว หรือเกิด Herd immunity การระบาดจะเกิดเป็นระลอก ที่น่ากลัวก็คือ สายพันธุ์ที่ยุโรปอเมริกาและเอเชียคนละสายพันธุ์กัน และคนที่เคยติดแล้วยังสามารถกลับมาติดเชื้อนี้ใหม่ได้อีก การคาดหวังเรื่องวัคซีนในระยะสั้น เป็นการเล็งผลเลิศเกินไป

การเดินทางของคนทั้งโลกจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปตราบใดที่ยังไม่มีวัคซีนที่จะป้องกันและรักษาไวรัสตัวนี้ได้ เครื่องบินหรือพาหนะที่ใช้เคลื่อนย้ายและขนส่งคน จะมีการใช้ capacity ลดลงอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง เพราะว่าจะต้องมีการจัดการเกี่ยวกับ physical Distancing ยังไม่นับอุปสงค์ที่จะลดลงจากการที่จะเดินทางเท่าที่จำเป็นเท่านั้น ระบบการใช้การประชุมออนไลน์ในปัจจุบันก็มีเครื่องไม้เครื่องมือที่อำนวยความสะดวกมากมาย รวมทั้งการเดินทางเพื่อสันทนาการจะลดลงเป็นอย่างมาก ลองถามตัวเองสิครับว่า จะให้นั่งรถทัวร์หรือขึ้นเครื่องบินนานๆ แล้วมีคนนั่งติดอยู่กับคุณทั้งด้านหน้า ด้านหลัง ด้านซ้าย ด้านขวา ขอให้คุณใส่หน้ากากอนามัยด้วย คุณจะรู้สึกอย่างไรในสถานการณ์แบบนี้ ผมจึงไม่แปลกใจว่าทำไม #วอร์เรนบัฟเฟตต์ ถึงขายทิ้ง #หุ้นกลุ่มสายการบิน ในพอร์ตออกไปทั้งหมด เพราะว่าจะมีหลายบริษัทในกลุ่มนี้เจ๋งไปในที่สุด ถึงแม้ว่าจะมีบริษัทที่รอดก็ตาม แต่เมื่อหลังจากการระบาด #โควิด19 ลดลง ความที่ธุรกิจนี้มี Barrier of Entry ต่ำ ดังนั้นใครที่มีเงินก็สามารถที่จะเปิดบริษัทสายการบินใหม่ จึงเป็นธุรกิจที่ไม่น่าสนใจในการลงทุน

ธุรกิจที่จะล้มหายตายจากไปก่อนก็คือธุรกิจที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยว โดยเฉพาะสายการบินและโรงแรม ขนาดที่ว่าในช่วงภาวะปกติ #การบินไทย ก็จะเจ๊งมิเจ๊งแหล่อยู่แล้ว ยิ่งมาเจอสถานการณ์แบบนี้ ถ้าไม่ใช่ธุรกิจที่รัฐบาลอุ้มชู ก็ต้องเจ๊งแน่นอน คิดดูสิครับ ถ้าไวรัสยังระบาดแบบนี้ Physical distancing จะทำให้เครื่องบินแต่ละลำ รับผู้โดยสารได้ลดลงไม่น้อยกว่าครึ่งหนึ่ง ถึงแม้ว่าราคาน้ำมันจะลดลง แต่ต้นทุนอื่นๆไม่ได้ลดลงตาม ในขณะที่รายได้หายไปไม่ต่ำกว่า 50% เผลอๆน่าจะต่ำกว่า 70% เสียด้วยซ้ำ เพราะว่าคนส่วนใหญ่ก็ยังขยาดที่จะต้องนั่งอยู่บนเครื่องบินที่มีพื้นที่จำกัดและการระบายอากาศก็ไม่ดี

ร้านอาหารภัตตาคารก็เป็นอีกกลุ่มธุรกิจนึงที่จะได้รับผลกระทบอย่างสูง โดยเฉพาะจิ้มจุ่มและชาบู รวมทั้งไลน์บุฟเฟ่ ถ้าสถานการณ์ระบาดยังคงดำเนินต่อ นอกจากจะทำให้ผู้คนไม่กล้าที่จะเข้าไปนั่งทานในร้านแล้ว ที่ร้านเองก็ยังต้องจัดที่นั่งให้ผู้ที่เข้ามารับประทานอาหารนั่งห่างกัน ยังไม่นับรวมถึงการทำความสะอาดหลังจากที่ลูกค้าออกจากร้านไปอีก น่าจะทำให้รายได้ลดลงไม่ต่ำกว่าครึ่งหนึ่ง ถ้าไปขึ้นราคาอาหาร ก็จะทำให้ปริมาณลูกค้าลดลง ในขณะที่ต้นทุนเพิ่มขึ้น การที่รัฐอนุญาตให้เปิดร้านอาหารอีกครั้ง ก็ไม่แน่ว่าจะทำให้ธุรกิจจะอยู่รอดได้หรือไม่ ธุรกิจที่มีสายป่านสั้นคงไม่น่าจะรอด การลดจำนวนพนักงานและการเพิ่มช่องทางขายออนไลน์ คงจะเป็นทางเลือกที่พอจะมีอยู่อันน้อยนิด ในสถานการณ์แบบนี้ร้านค้าอยู่ไม่ได้ บรรดาเจ้าของห้างก็น่าจะเหนื่อย เพราะว่าค่าเช่าที่เคยเรียกเก็บได้คงจะต้องลดลง ถ้าไม่ลดค่าเช่าร้านค้าก็อยู่ไม่ได้เช่นกัน ทั้งหลายทั้งปวงก็จะส่งผลกระทบให้กับการจ้างงานไปด้วย

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือเราแทบจะไม่มีธุรกิจอะไรที่จะตอบรับกับ New Normal ได้เลย ไม่เหมือนกับที่เมืองจีนมี #Alibaba #Tencent #WeChat #Huawei หรือที่เมกามีหุ้นกลุ่ม #FAANG : #Facebook #Amazon #Apple #Netflix # Alphabet (Google) #AirBNB กระทั่ง #Grab ของมาเลเซียหรือ #Get ของอินโดนีเซีย(โกเจ็ก) โลกหลังจากนี้จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป คนที่ไม่ยอมปรับตัวหรือปรับตัวไม่ได้ หรือผู้ที่เลือกที่จะอยู่ใน Comfort Zone จะถูกละทิ้งไว้อยู่ที่เบื้องหลัง ที่น่าเป็นห่วงก็คือคนไทยส่วนใหญ่จะเป็นคนกลุ่มนี้ ส่วนผู้ที่รอดคือผู้ที่ยอมปรับตัวหรือปรับตัวได้เท่านั้น เป็นไปตาม #ทฤษฎีชาร์ลดาร์วิน

โดยเฉพาะเศรษฐกิจไทยพึ่งพาอุตสาหกรรมที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยวและการส่งออกเป็นอย่างมาก เรามีธุรกิจหรืออุตสาหกรรมที่จะมารองรับ New Normal น้อยมาก การฟื้นตัวของเศรษฐกิจไทยจะแย่และช้ากว่าโดยเฉลี่ยของทั้งโลกครับ ผมเชื่อว่ากำไรของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ปีนี้คงจะอยู่ที่ประมาณ 60 ถึง 65 บาทและปีหน้าคงจะอยู่ที่ราวๆ 75-80 บาทดังนั้น PE ตลาดของปีนี้ปัจจุบันซื้อขายกันที่ประมาณ 24 เท่าและคิดเป็น 19 เท่ากว่าๆสำหรับ PE ของตลาดในปีหน้า ซึ่งนับว่าไม่ถูกเลย เมื่อเทียบกับความเสี่ยงของความไม่แน่นอน ดูเหมือนว่านักลงทุนไทยจะมี Risk Appetite มากขึ้น สำหรับผมคิดว่า Risk vs Reward ณปัจจุบันนี้ไม่คุ้มค่าเลย

ภาพนี้เป็นภาพที่ผมกลัวมากที่สุด เพราะถ้าเป็นไปตามในรูปนี้จริงๆ แสดงว่า #นรกยังมาไม่ถึง #MAYDAYMAYDYเราช่วยกัน Photo credit, Jean Paul Rodrigue Dept.

รัฐบาลต่างๆทั่วโลกก็มีหนี้สินต่อ GDP อยู่ในอัตราที่สูงอยู่แล้ว ยิ่งถ้ามีการนำเงินอนาคตมาใช้เป็นจำนวนมาก แน่นอนย่อมส่งผลกระทบต่อมูลค่าเงินที่แท้จริงของระบบการเงินทั้งโลก จึงไม่แปลกใจที่ทำไมราคาทองคำถึงขึ้นมามาก และนักวิเคราะห์ยังทำนายว่ายังจะขึ้นไปได้อีกเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์จากจุดนี้ ในเมื่อเงินตราทั่วโลกจะเสื่อมมูลค่าลง และก็ไม่แปลกใจเช่นกันที่เห็นราคาหุ้นในช่วง 2 เดือนที่ผ่านมา ขึ้นระเบิดเถิดเทิงเช่นนั้น ระหว่างอัตราดอกเบี้ยที่ต่ำผิดปกติทั่วโลก การคำนวณผลตอบแทนจากการลงทุนของนักลงทุนทั่วโลก เป็นการเปรียบเทียบผลตอบแทนจากการลงทุนกับอัตราดอกเบี้ยในตลาด ทำให้นักลงทุนยอมซื้อหุ้นที่มีค่า PE สูงขึ้น ในยามที่ดอกเบี้ยต่ำติดดินเช่นนี้

ที่พูดมานี้ ไม่ได้หมายความว่าจะเชียร์ให้ซื้อทองคำนะครับ เพราะแต่ไหนแต่ไร ผมมักจะแนะนำคนให้ซื้อทองคำไม่เกิน 10 เปอร์เซ็นต์ของสินทรัพย์ที่มี เพราะว่าทองคำเป็นสินทรัพย์ที่ไม่มีผลตอบแทน ตราบใดที่ #ราคาทองคำ ไม่ขึ้น คนที่ถือทองคำก็จะไม่ได้ประโยชน์อันใดเลย มิหนำซ้ำถ้าถือทองคำในรูปลักษณะที่เป็น Physical ยังจะต้องมีค่าเก็บรักษาและค่าความเสี่ยงที่จะสูญหายเสียอีกด้วย ปัจจุบันการที่จะเอาของมีค่าไปฝากตู้นิรภัยของธนาคาร คุณจะต้องซื้อผลิตภัณฑ์ทางการเงินหรือฝากเงินกับธนาคารจำนวนหนึ่ง คุณถึงจะมีสิทธิ์เปิดใช้บริการเช่าตู้นิรภัยของธนาคารได้ ซึ่งดอกเบี้ยเงินฝากประจำวันที่ 1 เปอร์เซ็นต์กว่าๆ มันน้อยนิด แน่นอนถ้าคุณสามารถหาผลตอบแทนที่ได้ดีกว่านี้ ส่วนต่างของดอกเบี้ยเงินฝากกับผลตอบแทนจากการลงทุนในสินทรัพย์อื่นก็คือ ต้นทุนในการถือครองทองคำของคุณนั่นเอง ซึ่งหลายๆคนไม่เคยนำเรื่องต้นทุนค่าเสียโอกาสมาคำนวณ

ส่วนสินทรัพย์ประเภทอื่นที่มีความเสี่ยงไม่มากนักก็คือ #อสังหาริมทรัพย์เพื่อการอยู่อาศัย ซึ่งจะได้รับผลกระทบจากวิกฤตครั้งนี้ไม่มากนัก โดยเฉพาะอสังหาเพื่อการอยู่อาศัยที่มีผลตอบแทนจากการเช่าแน่นอน และควรจะเลือกซื้ออันที่ได้ผลตอบแทนในระดับตั้งแต่ 4 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไป ในขณะที่ #อสังหาสำหรับการพาณิชย์ หรือออฟฟิศ จะได้รับผลกระทบปานกลาง เนื่องจากความต้องการที่จะเช่าสถานที่ลดลงทั้งจำนวนรายและเนื้อที่ที่จะเปิดทำการค้าขายหรือเป็นสำนักงานน้อยลง อุปสงค์และอุปทานที่เปลี่ยนแปลงไปจะทำให้อัตราผลตอบแทนจากการลงทุนในอสังหาเพื่อการพาณิชย์และเพื่อสำนักงานลดลง #newnormal คือเหตุผลที่จะทำให้เกิดปรากฏการณ์เช่นนั้น

คอลัมนิสต์

เรื่อง : กิติชัย เตชะงามเลิศ ผู้ทรงคุณวุฒิทางด้านการลงทุน
หนังสือ “จาก1ล้านเป็น500ล้านผมทำอย่างไร” เล่าประสบการณ์การลงทุนของผมที่นำไปใช้ได้ง่ายๆหนังสือ “ออมจากน้อยเป็นร้อยล้าน” แนะวิธีออมเงินเพียงเดือนละหลักพัน ก็เป็นเศรษฐี 100 ล้าน ก่อนอายุ 50 ปี!ติดตามสาระดีๆทั้งไลฟ์สไตล์และการลงทุนได้ที่Facebook : https://www.facebook.com/VI.Kitichai
Twitter : http://twitter.com/value_talk
Instagram : Gid_KitichaiBlog
website : https://kitichai1.blogspot.com
You Tube : http://www.youtube.com/c/KitichaiTaechangamlert

The post SET 1,455 จุด เป็นจุดสูงสุดของปีนี้? first appeared on MeMagazine.

รัฐควรช่วยคนจนที่ขยัน(ตอนที่ 2)

Memag Online — Sat, 23 Nov 2019 01:16:14 +0000

บทความที่แล้วผมได้พูดถึงคนที่อยู่ในวัยแรงงาน ที่มีงานทำและไม่ได้ทำงาน และได้เกริ่นถึงแหล่งที่มาของรายได้เฉลี่ยต่อเดือนของครัวเรือน ที่นี้เรามาดู ค่าใช้จ่ายของครัวเรือนกันครับ

ครัวเรือนทั่วประเทศ ในปี 2560 มีค่าใช้จ่ายเฉลี่ยเดือนละ 21,437 บาท โดยค่าใช้จ่ายร้อยละ 35.1 เป็นค่าอาหารเครื่องดื่มและยาสูบ รองลงมาเป็นค่าที่อยู่อาศัย เครื่องแต่งบ้านและเครื่องใช้ภายในบ้านร้อยละ 20.3 ค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับยานพาหนะและการเดินทางร้อยละ 17.4 ของใช้ส่วนบุคคล/เครื่องนุ่งห่ม/รองเท้าร้อยละ 5.2 ใช้ในการสื่อสารร้อยละ 3.4 ใช้เพื่อการศึกษา ค่าเวชภัณฑ์/ค่ารักษาพยาบาลและการบันเทิง/การจัดงานพิธีคือร้อยละ 1.8 1.6 และ 1.2 ตามลำดับ สำหรับค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับกิจกรรมศาสนามีเพียงร้อยละ 1.0 ในส่วนของค่าใช้จ่ายที่ไม่เกี่ยวกับการอุปโภคบริโภค เช่น ค่าภาษี ของขวัญ เบี้ยประกันภัย ซื้อสลากกินแบ่ง/หวย ดอกเบี้ย สูงถึงร้อยละ 13.0 ตามภาพที่ 1

หนี้สินของครัวเรือน (ปี 2560) จากครัวเรือนทั่วประเทศประมาณ 21 ล้านครัวเรือน พบว่าเป็นครัวเรือนที่มีหนี้สินประมาณ 10.8 ล้านครัวเรือน หรือร้อยละ 50.7 โดยมีจำนวนหนี้สินเฉลี่ย 178,994 บาทต่อครัวเรือน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการก่อหนี้เพื่อใช้ในครัวเรือน (ร้อยละ 76.9) ใช้เพื่อการอุปโภคบริโภคร้อยละ 39.0 ใช้ในการซื้อบ้าน/ที่ดินร้อยละ 36.3 และใช้ในการศึกษาร้อยละ 1.6 สำหรับหนี้เพื่อใช้ในการลงทุนและอื่นๆ (ร้อยละ 23.1) พบว่าส่วนใหญ่เป็นหนี้เพื่อใช้ทำการเกษตร ร้อยละ 14.0 รองลงมาคือใช้ทำธุรกิจ ร้อยละ 8.5 และหนี้อื่นๆ อีกร้อยละ 0.6 ตามภาพที่ 2

ภาพที่ 2 : ร้อยละของครัวเรือน จำแนกตามการมีหนี้สิน และจำนวนหนี้สินเฉลี่ยต่อครัวเรือนโดยจำแนกตามวัตถุประสงค์ของการกู้ยืม ปี 2560

การก่อหนี้เพื่อการอุปโภคบริโภคเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง เกิดจากความที่คนเหล่านั้นไม่มีวินัยในเรื่องการออมเงินและใช้เงิน ถ้าเป็นการก่อหนี้เพื่อการลงทุนหรือซื้อสินทรัพย์ที่ทวีมูลค่า เช่น อสังหาริมทรัพย์ โดยมีข้อแม้ว่าเป็นการลงทุนที่ไม่เกินกำลังของตัวเอง กลับเป็นสิ่งที่น่าสนับสนุน เพราะนอกจากทำให้มีวินัยในเรื่องการออมเงินและใช้เงินแล้ว ตัวสินทรัพย์ดังกล่าวเมื่อเวลาผ่านไปก็จะมีมูลค่าสูงกว่าราคาตอนที่ซื้อมา ซึ่งทำให้ความมั่งคั่งเพิ่มขึ้น

ครัวเรือนที่มีหนี้สินในระบบ และนอกระบบ (ปี 2560)(ภาพที่ 3) จากครัวเรือนทั่วประเทศที่มีหนี้สิน พบว่าส่วนใหญ่ครัวเรือนเป็นหนี้ในระบบ โดยครัวเรือนที่มีหนี้ในระบบอย่างเดียวร้อยละ 90.0 ครัวเรือนที่มีหนี้นอกระบบอย่างเดียวร้อยละ 5.8 ครัวเรือนที่มีหนี้ทั้งในระบบและนอกระบบมีเพียงร้อยละ 4.2 และพบว่าจํานวนเงินเฉลี่ยที่เป็นหนี้ในระบบสูงกว่านอกระบบถึง 41 เท่า (174,714 บาท และ 4,280 บาทตามลําดับ) โดยลดลงจากปี 2558 ซึ่งหนี้ในระบบสูงกว่าหนี้นอกระบบประมาณ 46 เท่า (153,425 บาท และ 3,346 บาท ตามลําดับ) เป็นหนี้นอกระบบ เผลอแป๊บเดียว ก็ทำให้ตัวดอกเบี้ยท่วมเงินต้นเสียแล้ว หนี้นอกระบบจึงเป็นปีศาจตัวร้ายที่ทำให้คนไทยยากจนลงไปเรื่อยๆ รวมทั้งก่อให้เกิดปัญหาทางสังคมมากมาย

จากข้อมูลดังกล่าว ทำให้เราเห็นว่าคนไทยส่วนใหญ่ไม่มีวินัยในเรื่องการออมเงิน จริงๆแล้วกระทรวงศึกษาธิการควรจะนำเรื่อง”การออมเงิน” บรรจุเป็นวิชาในหลักสูตรของนักเรียนชั้นมัธยมต้น(หรืออย่างน้อยก็ควรจะเป็นหนังสือนอกเวลา) เพราะเด็กบางคนหลังจากจบมัธยมศึกษาตอนต้น อาจจะเรียนต่อสายวิชาชีพ ปวช. ปวส. ซึ่งหลักสูตร”การออมเงิน” นี้ จะทำให้เด็กเหล่านี้ซึ่งยังเป็นไม้อ่อนพอดัดได้ จะได้มีความรู้ติดตัว ซึ่งจะทำให้ภาวะหนี้ครัวเรือนของไทยในอนาคตลดลง รวมทั้งยังจะลดช่องว่างของรายได้ของคนในประเทศได้อีกด้วย

นอกจากนี้การนำระบบภาษีแบบ Negative Income tax(NIT) มาใช้แทนระบบภาษีแบบเดิม น่าจะเป็นวิธีที่ช่วยขจัดปัญหาความยากจนให้หมดสิ้นไปจากประเทศไทย และแก้ปัญหาเรื่องความเหลื่อมล้ำของรายได้ ซึ่งจะช่วยลดปัญหาของสังคมในอนาคตได้เป็นอย่างดี มาติดตามบทความหน้ากันนะครับว่า ระบบภาษีแบบนี้เป็นอย่างไร แล้วจะช่วยประเทศชาติได้อย่างไร

The post รัฐควรช่วยคนจนที่ขยัน(ตอนที่ 2) first appeared on MeMagazine.

รัฐควรช่วยคนจนที่ขยัน(ตอนที่ 1)

Memag Online — Mon, 16 Sep 2019 04:06:40 +0000

ผมว่าถึงเวลาที่เราควรจะยอมรับความจริงกันนะครับว่า ประเทศไทยเรามีประชาชนที่อยู่ใต้เส้นขีดของความยากจนอยู่เป็นจำนวนมาก มีความเหลื่อมล้ำของรายได้และฐานะของสังคมเป็นอย่างมาก และมีแนวโน้มว่าประเทศไทยเราคงจะติดกับดักของการเป็นประเทศชาติที่มีรายได้ประชากรปานกลางอีกไปเป็นสิบๆปี

จากสรุปผลการสำรวจภาวะการทำงานของประชากร เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ 2561 ที่จัดทำโดยสำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิตอลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม พบว่า ผู้ที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไป 56.41 ล้านคน โดยแบ่งเป็นผู้อยู่ในกำลังแรงงาน 38.3 5 ล้านคน ซื่งเป็นผู้มีงานทำ 37.87 ล้านคน(ในจำนวนนี้มี 15% ที่ทำงานไม่เต็มเวลา) โดยคนไทยที่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็น 12.43 ล้านคน คิดเป็น 32.82% และทำงานในภาคอุตสาหกรรมและบริการ 25.44 ล้านคน คิดเป็น 67.18% ผู้ว่างงาน 0.35 ล้านคน(กลุ่มผู้ที่ว่างงานส่วนใหญ่เป็นผู้ที่จบระดับอุดมศึกษา) ผู้รอฤดูกาล 0.13 ล้านคน และผู้อยู่นอกกำลังแรงงาน 18.06 ล้านคน ซึ่งประกอบไปด้วยผู้ที่ทำงานบ้าน 5.34 ล้านคน ผู้ที่เรียนหนังสืออยู่ 4.24 ล้านคน และอื่นๆ(คนชรา เด็กที่อายุต่ำกว่า 15 ปี คนพิการ ฯลฯ) 8.48 ล้านคน ตามภาพที่ 1, 2 และ 3

ภาพที่ 1 : โครงสร้างกำลังแรงงาน

ภาพที่ 2 : จำนวนผู้มีงานทำ จำแนกตามอุตสาหกรรม

ภาพที่ 3 : จำนวนผู้ว่างงาน จำแนกตามระดับการศึกษา

ตัวเลขข้างบนฟ้องว่า รัฐเองไม่เคยมีการวางแผนระบบการศึกษา ให้มีความสอดคล้องกับความต้องการของภาคธุรกิจเท่าที่ควร ทำให้นักศึกษาที่จบระดับอุดมศึกษาบางคณะหางานทำยาก ขณะที่บางคณะมีไม่เพียงพอต่อความต้องการของตลาดแรงงาน จึงไม่แปลกใจที่เห็นว่ากลุ่มที่ว่างงานส่วนใหญ่เป็นกลุ่มที่จบระดับอุดมศึกษา น่าเสียดายที่สํานักงานสถิติแห่งชาติ ไม่ทำแยกให้เห็นกลุ่มนักศึกษาอาชีวะ ที่จบทั้งปวช. และปวส. ว่ามีอัตราการว่างงานเป็นอย่างไร จะยิ่งทำให้เห็นภาพได้ชัดเจนขึ้น

จากการสํารวจภาวะเศรษฐกิจและสังคมของครัวเรือน พ.ศ. 2560 (ข้อมูลนี้เป็นข้อมูลล่าสุด) ซึ่งสํานักงานสถิติแห่งชาติได้ทําการเก็บรวบรวมข้อมูลทุกเดือน (มกราคม – ธันวาคม 2560) จากครัวเรือนตัวอย่างในทุกจังหวัดทั่วประเทศ พบว่าจํานวนประมาณ 52,000 ครัวเรือน ทั้งในเขตเทศบาลและนอกเขตเทศบาล ในปี 2560 ครัวเรือนในประเทศไทย มีรายได้และค่าใช้จ่ายเฉลี่ยเดือนละ 26,946 และ 21,437 บาท ตามลําดับ สัดส่วนของค่าใช้จ่ายต่อรายไดประมาณร้อยละ 79.6 โดยส่วนใหญ่เป็นรายได้จากการทำงานร้อยละ 71.9 ซึ่งได้แก่ ค่าจ้างและเงินเดือนร้อยละ 45.1 กำไรสุทธิจากการทำธุรกิจร้อยละ 18.1 และกำไรสุทธิจากการทำการเกษตรร้อยละ 8.7 และมีรายได้ที่ไม่ได้เกิดจากการทำงาน เช่น เงินที่ได้รับความช่วยเหลือจากบุคคลอื่นนอกครัวเรือน/รัฐ ร้อยละ 11.6 รายได้จากทรัพย์สิน เช่น ดอกเบี้ยร้อยละ 1.4 นอกจากนั้นยังมีรายได้ที่ไม่เป็นตัวเงินในรูปสวัสดิการ/สินค้า และบริการต่างๆร้อยละ 13.8 ตามภาพที่ 4

ภาพที่ 4 : ร้อยละของรายได้เฉลี่ยต่อเดือนของครัวเรือน จำแนกตามแหล่งที่มาของรายได้ปี 2560

มีจํานวนหนี้สินเฉลี่ยต่อครัวเรือนทั้งสิ้น 178,994 บาท ซึ่งคิดเป็น 6.6 เท่าของรายได้ จํานวนครัวเรือนที่เป็นหนี้เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 49.1 ในปี 2558 เป็น 50.7 ในปี 2560 ส่วนใหญ่ครัวเรือนเป็นหนี้ในระบบอย่างเดียวร้อยละ 90.0 หนี้นอกระบบอย่างเดียวร้อยละ 5.8 สําหรับครัวเรือนที่มีหนี้ทั้งในระบบและนอกระบบมีเพียงร้อยละ 4.2 เท่านั้น

ภาพรวมทั้งประเทศของความไม่เท่าเทียมกันของรายได้มีแนวโน้มเพิ่มขึ้นเล็กน้อย คือ เมื่อแบ่งครัวเรือนทั่วประเทศออกเป็น 5 กลุ่มเท่าๆ กัน พบว่าในปี 2560 กลุ่มที่มีรายได้สูงสุดมีส่วนแบ่งของรายได้ร้อยละ 45.0 ขณะที่กลุ่มที่มีรายได้ต่ําสุด.มีส่วนแบ่งของรายได้เพียงร้อยละ 7.1
เนื้อที่หมดแล้ว ติดตามบทความหน้ากันนะครับ ว่าทำไมรัฐควรช่วยเหลือคนจนที่ขยัน และเลิกช่วยคนจนที่ขี้เกียจกันครับ

คอลัมนิสต์

The post รัฐควรช่วยคนจนที่ขยัน(ตอนที่ 1) first appeared on MeMagazine.

11 ข้อของนักลงทุนที่ประสบความสำเร็จ

Memag Online — Sat, 25 May 2019 03:11:29 +0000

การจะเป็นนักลงทุนที่ประสบความสำเร็จ ไม่ว่าจะลงทุนในสินทรัพย์ประเภทใดก็ตาม ควรจะต้องศึกษาให้เข้าใจในธรรมชาติรวมทั้งคอยติดตามข่าวสารที่เกี่ยวข้องกับสินทรัพย์นั้นๆ อย่างเช่นถ้าท่านจะลงทุนในหุ้น สิ่งหนึ่งที่นักลงทุนที่ลงทุนในตลาดหลักทรัพย์พึ่งกระทำก็คือ

1.ติดตามข่าวสารที่มีผลกระทบกับอุตสาหกรรมของบริษัทที่ลงทุน อย่างเช่นถ้าคุณลงทุนในกลุ่มสื่อสารโทรคมนาคม คุณก็ต้องติดตามข่าวคราวต่างๆที่เกี่ยวกับอุตสาหกรรมนี้ เช่น การประมูลสัมปทานที่เกี่ยวข้องกับการสื่อสาร กฎกติกาของรัฐที่จัดส่งผลกระทบกับอุตสาหกรรม แนวโน้มอุตสาหกรรม ฯลฯ

2.อ่านรายงานประจำปีรวมทั้งรายงาน 56-1 ที่บริษัทจดทะเบียนจะต้องส่งให้กับตลาดทรัพย์ในช่วงต้นปี ซึ่งจะทำให้ท่านได้ทราบเกี่ยวกับความเป็นไปของธุรกิจในรอบปีที่ผ่านมา รวมทั้งโครงการต่างๆที่ธุรกิจนั้นจะดำเนินการ และผมแนะนำว่าท่านควรจะอ่านรายงานทั้ง 2 ประเภทของบริษัทคู่แข่งที่อยู่ในอุตสาหกรรมเดียวกันด้วย ทำให้คุณสามารถที่จะรับรู้ว่าธุรกิจของคู่แข่งของบริษัทที่คุณลงทุนในรอบปีที่ผ่านมาเป็นอย่างไรรวมทั้งโครงการต่างๆที่อาจจะเกิดขึ้น แน่นอนย่อมส่งผลกระทบกับบริษัทที่คุณลงทุนอยู่แล้ว รวมทั้งอาจจะส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมได้อีกด้วย

3.ติดตามข่าวคราวของบริษัทและคู่แข่งจากเว็บไซต์ของตลาดหลักทรัพย์ แล้วนำมาวิเคราะห์ว่าจะส่งผลกระทบต่อรายได้และกำไรของบริษัทอย่างไร

4.ติดตามผลประกอบการบริษัท ซึ่งบริษัทจดทะเบียนจะต้องแจ้งให้กับตลาดหลักทรัพย์เป็นรายไตรมาส แล้วนำมาวิเคราะห์อย่างละเอียด เพื่อประเมินราคาที่เหมาะสมของหุ้น บริษัทที่ลงทุน และควรจะเปรียบเทียบกับผลประกอบการของบริษัทคู่แข่งด้วย เพื่อจะได้เห็นถึงความสามารถในการทำธุรกิจ และความสามารถในการแข่งขันของบริษัทที่คุณ ลงทุนอยู่

5.ถ้าคุณวิเคราะห์งบการเงินไม่เป็น คุณต้องพยายามศึกษาค้นคว้าหาความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ เพราะว่าเป็นสิ่งสำคัญมากในการที่คุณจะสามารถกำหนดมูลค่าที่เหมาะสมของราคาหุ้นของบริษัทจดทะเบียนที่คุณจะลงทุน

6.เข้าร่วมงาน opportunity Day ของบริษัทจดทะเบียนที่คุณลงทุนและบริษัทคู่แข่ง หรืออาจจะติดตามผ่านช่องทางออนไลน์

7.ปัจจุบันมีเว็บไซต์ต่างๆที่เป็นแหล่งรวมของนักลงทุนที่มารีวิวหุ้นของบริษัทจดทะเบียนอยู่ค่อนข้างมาก บางครั้งการที่ไปอ่านรีวิวของนักลงทุนอื่นๆ ก็เป็นการช่วยทำให้คุณ วิเคราะห์ข้อมูลได้มุมมองที่กว้างขึ้น แต่สิ่งหนึ่งที่จะต้องระมัดระวังคือ คุณควรจะใช้วิจารณญาณที่ดี ในการนำข้อมูลเหล่านี้มาช่วยในการตัดสินใจ

8.ชมวีดีโอออนไลน์เกี่ยวกับหลักการในการลงทุน ซึ่งปัจจุบันหาดูได้มากมายใน YouTube รวมทั้งหาหนังสือที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนมาอ่านเพิ่ม่ติมหลายๆเล่ม เพื่อที่จะทำให้การ วิเคราะห์ของคุณมีความถูกต้องและแม่นยำมากขึ้น

9.สมัครเป็นลูกค้าของโบรกเกอร์หลายๆราย เพื่อจะได้รับบทวิเคราะห์ของโบรกเกอร์ ปกตินักวิเคราะห์จะมีโอกาสเข้าถึงข้อมูลของบริษัทจดทะเบียนทางการประชุมนักวิเคราะห์ ซึ่ง บริษัทจดทะเบียนหลายบริษัทจะมีการนัดพบนักวิเคราะห์อยู่เป็นประจำทุกไตรมาส หรือเมื่อเกิดเหตุการณ์บางอย่ าง ที่ผู้บริหารของบริษัทจดทะเบียนจะมาเล่าสู่ให้นักวิเคราะห์ฟัง บทวิเคราะห์ของนักวิเคราะห์บางท่านก็เขียนดี แต่บางท่านก็ไม่ไหวเลย ดังนั้นการอ่านบทวิเคราะห์ของนักวิเคราะห์หลายๆรายจากหลายๆบริษัท ก็จะทำให้เรามีข้อมูลในการ ตัดสินใจมากขึ้น

10.ติดตามรายงานการซื้อขายของผู้บริหารของบริษัทจดทะเบียนที่ลงทุนและบริษัทคู่แข่ง ว่ามีการซื้อหรือขาย อย่างไร ถ้ามีการซื้อหรือขายในมูลค่าที่ไม่มาก ก็จะไม่ค่อยมีนัยยะสำคัญเท่าไหร่ แต่ถ้ามีการซื้อหรือขายในมูลค่าที่มาก และยิ่งถ้ามีความต่อเนื่องในการซื้อหรือขายดังกล่าว ยิ่งเป็นข้อมูลที่น่าสนใจ อย่างไรก็ตาม ข้อมูลเหล่านี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งในการเสริมการวิเคราะห์และตัดสินใจในการลงทุนเท่านั้น

11.พยายามร่วมกับเพื่อนนักลงทุนอื่นๆ เพื่อวิเคราะห์บริษัทจดทะเบียนซึ่งปัจจุบันนี้มีอยู่เกือบ 800 บริษัทแล้ว การทำการบ้านคนเดียวคงไม่สามารถที่จะทำได้ทั่วถึง เข้าตำราหลายหัวดีกว่าหัวเดียว

ผลประกอบการไตรมาส 1 ที่ผ่านมา มีกลุ่มหนึ่งที่มีผลประกอบการดี คือกลุ่ม Media ที่เป็น Out of Home และคาดว่าน่าจะเป็นกลุ่มที่มีผลประกอบการ Outperform Media แขนงอื่นๆ โดยเฉพาะปีนี้ เรามีเลือกตั้งตามโรดแมป นั่นหมายถึงสื่อที่เป็น Out of Home น่าจะมีผู้มาใช้บริการค่อนข้างมาก ไม่ว่าจะเป็นหน่วยงานของรัฐเพื่อรณรงค์การเลือกตั้ง หรือพรรคการเมืองต่างๆที่ใช้ในการหาเสียง ธุรกิจนี้เมื่อมีการใช้ป้ายโฆษณาในอัตราที่เพิ่มขึ้น นักลงทุนส่วนใหญ่จะไม่เพิ่มขึ้นเลย เพราะว่าส่วนใหญ่เป็นต้นทุนคงที่ รายได้ที่เพิ่มขึ้นมาแทบจะไปกองอยู่ที่บรรทัดสุดท้ายคือ กำไรสุทธิ อีกกลุ่มหนึ่งที่มีผลประกอบการดีก็คือ กลุ่มโรงพยาบาลแต่ไม่ได้ดีเพิ่มขึ้นทั้งกลุ่ม มีบางตัวเท่านั้นที่ผลประกอบการออกมาดีกว่าที่นักวิเคราะห์คาดการณ์ไว้ค่อนข้างมาก นักลงทุนที่สนใจคงจะต้องทำการบ้านกันเสียหน่อย หวังว่าคุณจะเป็นนักลงทุนที่จะประสบความสำเร็จคนต่อไปนะครับ

คอลัมนิสต์

The post 11 ข้อของนักลงทุนที่ประสบความสำเร็จ first appeared on MeMagazine.

ตลาดให้เช่าที่อยู่อาศัยสำหรับชาวต่างชาติที่ทำงานในประเทศไทย

Memag Online — Mon, 25 Feb 2019 14:04:26 +0000

ผมได้อ่านรายงานของ CBRE เกี่ยวกับเรื่องตลาดให้เช่าที่อยู่อาศัยสำหรับชาวต่างชาติที่ทำงานในประเทศไทย รู้สึกว่าน่าจะมีประโยชน์กับผู้อ่าน โดยเนื้อหาของบทความนี้มีดังนี้ครับ

มีผู้ลงทุนมากมายที่ลงทุนซื้อคอนโดมิเนียมเพื่อให้เช่า เพื่อหวังรายรับคงที่และผลกำไรส่วนต่างจากราคาอสังหาริมทรัพย์ที่จะเพิ่มขึ้นในอนาคต เพื่อที่จะได้รับค่าเช่าที่ดีที่สุดและหาผู้เช่าง่าย จึงเป็นสิ่งสำคัญที่นักลงทุนจะต้องเข้าใจถึงความต้องการของผู้เช่าว่า ผู้เช่าเป็นใคร, ต้องการเช่าที่ไหน, สิ่งที่ต้องการคืออะไร และมีงบเช่าที่อยู่อาศัยเท่าไร

ผู้เช่าในตลาดเช่าที่อยู่อาศัยในกรุงเทพฯ แบ่งเป็น 2 ประเภท คือ ระดับสูงคือผู้เช่าซึ่งเป็นชาวต่างชาติที่ทำงานในประเทศไทย และ ระดับรองลงมาคือ ผู้เช่าที่สามารถเช่าได้ในวงเงินโดยส่วนใหญ่ไม่เกิน 10,000 บาท ได้แก่คนไทยที่ไม่สามารถซื้อที่อยู่อาศัย หรือต้องการเช่าในระยะเวลาสั้นๆ ได้แก่ นักศึกษามหาวิทยาลัย ตลาดให้เช่าที่อยู่อาศัยในตัวเมืองสำหรับความต้องการเช่าที่อยู่อาศัยของคนไทยมีขนาดเล็กเมื่อเทียบกับความต้องการที่อยู่อาศัยส่วนใหญ่ของชาวต่างชาติที่มาทำงานในประเทศไทยเพียง 2-3 ปี ที่ต้องการจะเช่ามากกว่าจะซื้อที่อยู่อาศัยแบบถาวร

ตลอด 30 ปีที่ผ่านมา บรรดาชาวต่างชาติที่มาทำงานในประเทศไทย ส่วนใหญ่ต้องการอาศัยเพียงบางจุดในกรุงเทพฯ ได้แก่ บริเวณสุขุมวิทซอย 1-63, บริเวณลุมพินี และบางส่วนของสาธร โดยบริเวณอยู่อาศัยที่หนาแน่นเป็นจำนวนมากได้แก่ สุขุมวิทบริเวณ พร้อมพงศ์ และทองหล่อ, ลุมพินี, ศาลาแดง และนางลิ้นจี่ในเขตสาธร บริเวณสุขุมวิทยังคงเป็นที่ตั้งที่นิยมอาศัยกันมากที่สุด เพราะพร้อมพรั่งไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกหลายอย่าง ได้แก่ รถไฟฟ้า BTS, ร้านค้า, โรงพยาบาล, โรงเรียนนานาชาติ และภัตตาคารหลากหลาย ผู้เช่าต่างชาติที่ทำงานในประเทศไทย ปัจจุบันพิจารณาเช่าในบริเวณรอบสุขุมวิทที่ไกลออกไปถึงเอกมัยและอ่อนนุช

ชาวต่างชาติที่มาทำงานในประเทศไทยและอาศัยอยู่ในกรุงเทพฯ มีประมาณ 87,000 คน ด้วยอัตราการเพิ่มจำนวน 2.8%ต่อปี ชาวญี่ปุ่นซึ่งเคยเป็นผู้เช่าอาศัยที่มีจำนวนสูงสุดมากกว่า 25% แต่ใน 4 เดือนแรกของปี 2018 ได้ลดจำนวนลงเหลือเพียง 21.2% ซึ่งเป็นผลมาจากจำนวนชาวจีนที่มาทำงานในประเทศไทยเพิ่มขึ้น 2 เท่าในรอบ 5 ปีที่ผ่านมา และกลายเป็นชาวต่างชาติที่มีจำนวนมาก เป็นอันดับสองของชาวต่างชาติที่ทำงานในประเทศไทย โดยปัจจุบันคิดเป็น 13.9% ของชาวต่างชาติที่มีใบอนุญาตทำงานในประเทศไทย

ทางเลือกในการเช่าที่อยู่อาศัยคือ ถ้าไม่เช่าอพาร์ทเมนต์(อาคารที่มีเจ้าของคนเดียว) ก็เช่าเป็นยูนิตจากเจ้าของห้องในตึกคอนโดมิเนียม(อาคารที่ถูกแบ่งขายให้เจ้าของหลายๆ ราย) หรือไม่ก็เช่าเซอร์วิสอพาร์ทเมนต์ที่เจ้าของอพาร์ทเมนต์ตกแต่งและให้บริการเหมือนโรงแรม ความต้องการในการเช่าเซอร์วิสอพาร์ทเมนต์มาจากผู้เช่าที่ต้องการห้องแบบสตูดิโอหรือห้องที่มี 1 เตียงมากกว่าห้องใหญ่ๆ สำหรับพักเป็นแบบครอบครัว

CBRE ได้วิเคราะห์จำนวนสถานที่ให้เช่า 3,500 แห่ง ที่เก็บรวมรวมข้อมูลโดยทีมงานเช่าซื้อที่อยู่อาศัยของทีม Advisory and Transaction Services Residential Leasing ตลอดระยะเวลา 10 ปีที่ผ่านมาก พบว่าปริมาณความต้องการเช่าห้อง 2 – 3 ห้องนอนมีความคงที่ ในขณะที่การตกแต่ง, Layout, คุณภาพของเฟอร์นิเจอร์, อุปกรณ์เครื่องใช้ และสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ภายในที่อยู่อาศัยเป็นเรื่องสำคัญกว่าขนาดของที่อยู่อาศัย แม้ที่พักขนาดเล็กจะอยู่ที่ประมาณ 80 และ 150 ตร.ม. ในงบประมาณค่าเช่า 73,000 บาท – 90,000 บาท สำหรับห้องแบบ 2 ห้องนอนและ 3 ห้องนอนตามลำดับ แต่จากประสบการณ์ส่วนตัวของผมเอง ขนาดดังกล่าวน่าจะเป็นตึกเก่าเพราะปัจจุบันนี้ขนาดของ 2 ห้องนอนและ 3 ห้องนอนของตึกที่สร้างใหม่ จะเล็กกว่านี้มาก หลายโครงการจะทำแบบ 2 ห้องนอนที่ประมาณขนาด 60 ตารางเมตร และ 3 ห้องนอนที่ประมาณ 90 ตารางเมตร และค่าเช่าต่อตารางเมตรสำหรับห้องที่อยู่ใน Prime area จะอยู่ที่ประมาณ 800 ถึง 1,100 บาทต่อตารางเมตร นั่นหมายถึงค่าเช่าอยู่ที่ประมาณ 50,000 ถึง 100,000 บาทต่อเดือน ซึ่งงบประมาณการเช่าจะขึ้นอยู่กับตำแหน่งของพนักงาน ไม่ใช่ตามขนาดครอบครัวของพนักงาน

ผู้เช่าอาศัยหลายรายมักจะต้องการเช่าอพาร์ทเมนต์ในอาคารที่มีเจ้าของคนเดียว เพราะผู้เช่าสามารถติดต่อเรื่องการแจ้งซ่อมและบำรุงรักษาห้องได้ง่ายๆ ที่คนๆเดียว ในขณะที่การเช่าห้องในคอนโดมิเนียม ผู้จัดการอาคารจะรับผิดชอบเฉพาะพื้นที่ส่วนกลาง ไม่รวมถึงพื้นที่ภายในห้องพักซึ่งอยู่ในขอบเขตความรับผิดชอบของเจ้าของห้องหรือผู้ให้เช่า แต่ความเห็นส่วนตัวของผมปัจจุบันกลุ่ม Expat เวลาต้องการหาห้องเช่า ส่วนมากจะติดต่อผ่านทาง agent ซึ่ง Agent ส่วนใหญ่ก็จะนำห้องที่เป็นยูนิตจากเจ้าของห้องในตึกคอนโดมิเนียม ยกเว้นแต่บางรายที่ต้องการเช่าในรูปแบบของเซอร์วิสอพาร์ทเมนต์

เมื่อเข้าใจแล้วว่าที่พักอาศัยลักษณะใดที่ผู้เช่าต้องการ นักลงทุนคอนโดมิเนียมจึงจำเป็นต้องเลือกลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ที่อยู่ในบริเวณที่ผู้เช่านิยมอาศัย ที่มีขนาด, การตกแต่ง, รายละเอียด และคุณลักษณะอื่นๆ ที่เอื้ออำนวยในการปล่อยให้เช่าง่าย โดยจะต้องทำรายได้จากค่าเช่าต่อตร.ม.ให้ได้มากที่สุด ซึ่งจะทำให้ได้รับผลตอบแทนการลงทุนสูงสุด

เมื่ออ่านจบบทความนี้แล้วนักลงทุนที่สนใจที่จะลงทุนในคอนโดเพื่อปล่อยเช่า โดยมุ่งจับลูกค้ากลุ่มที่เป็นชาวต่างชาติที่ทำงานในประเทศไทย พอที่จะมีแนวทางในการเลือกซื้อคอนโดกันแล้วนะครับ

คอลัมนิสต์

The post ตลาดให้เช่าที่อยู่อาศัยสำหรับชาวต่างชาติที่ทำงานในประเทศไทย first appeared on MeMagazine.